Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ [യോനീ പ്രകാശ്‌]

ആ സ്വരം എന്റെ മുഖത്തു വന്നു പതിഞ്ഞു.

“ഈ പ്രായമുണ്ടല്ലോ..അതേ വളരെ അപകടം പിടിച്ചതാ..കണ്മുന്നില്‍ കാണുന്നത്.. അത് കല്ലായാലും കടിച്ചു നോക്കി രുചിയറിയണമെന്ന് തോന്നും...മുള്ളിലൂടെ നടക്കണമെന്ന് തോന്നും...ചിറകടിച്ചു പറക്കാനും പൂക്കളില്‍ ചെന്നിരിക്കാനും തോന്നും...പിന്നെ..

ആ മുഖത്ത് ഒരു വശ്യമായ പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു.

“...വൈകുന്നേരം വന്ന ഒരു അവസ്ഥയില്ല്യെ..അത് ഒരു ലഹരി പോലെ കാല്‍ നഖം മുതല്‍ തലച്ചോര്‍ വരെ അടിമപ്പെടുത്തും..!”

ആ വാക്കുകളോടൊപ്പം വരുന്ന അവരുടെ ശ്വാസം എന്റെ മുഖത്ത് വന്നലയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആ ഉഛ്വാസത്തിന് പോലും മനം മയക്കുന്ന ഒരു ഗന്ധം.!
അതെന്നിലേയ്ക്ക് ഒരു നീര്‍ച്ചാലിലൂടെയെന്ന പോലെ ഏതോ ഒരു മാസ്മരിക അവസ്ഥയെ ഒഴുക്കി വിട്ടു.

ഞാന്‍ പതിയെ കണ്ണുകളച്ചു.

അവര്‍ അറിയാതെ അവരുടെ വായിലൂടെ വരുന്ന ആ മദഗന്ധത്തെ ഞാന്‍ സ്വയമറിയാതെ നാസാദ്വാരത്തിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റി.

ഞാനേതോ മായാലോകത്തേക്ക് വഴുതി വീണ പോലെ തോന്നി..!
അവിടെ എന്നെ ആവാഹനം ചെയ്യാന്‍ ഇരു കയ്യും വിരിച്ചു പിടിച്ച് ,ഇരു കവിളിലും നുണക്കുഴികള്‍ വിരിയിക്കുന്ന നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ എന്റെ ഏട്ടത്തിയമ്മ നില്‍ക്കുന്നു.

അവരുടെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന സ്വരം ഏതോ ഗുഹാമുഖത്തെന്ന പോലെ അവ്യക്തമായി.

ഏതോ ഒരു പ്രേരണയില്‍ എന്റെ കൈകള്‍ യാന്ത്രികമായി അവരുടെ ഇടുപ്പുകളിലെക്ക് നീങ്ങി.

ഇടതുകൈ നേര്യതിനു മുകളിലായി ആ ഇടുപ്പില്‍ അമര്‍ന്നു.
വലതുകൈ ആയിരുന്നു ഭാഗ്യവാന്‍.. നഗ്നമായി കിടക്കുന്ന ഇടുപ്പിന്റെ മാംസളതയിലേക്കാണ് അത് ചെന്ന് പതിഞ്ഞത്..!

ഏട്ടത്തിയമ്മ കറണ്ടടിച്ചപോലെ ഒന്ന്‍ വിറച്ചു..
അവരുടെ ശബ്ദം ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് മുറിഞ്ഞ പോലെ തോന്നി.

എന്റെ വിരലുകള്‍ വെണ്ണയില്‍ വീണ കത്തി പോലെ ആ ഇടുപ്പിന്റെ കൊഴുപ്പിലേക്ക് ആഴ്ന്നു നിന്നു.