Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ [യോനീ പ്രകാശ്‌]
..ഞാന്‍..എനിക്ക് അറിയില്ല അപ്പൊ എന്താ സംഭവിച്ചെയെന്ന്‍...!
ഞാന്‍ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ കണ്ടിട്ടില്ല..ആ നശിച്ച സമയത്ത് ആ പുസ്തകം...”
പെട്ടെന്ന് സഡന്‍ ബ്രേക്കിട്ട പോലെ ഞാന്‍ നിര്‍ത്തി.
ആ പുസ്തകത്തിന്റെ കാര്യം പറയാമോ.. അവര്‍ അറിഞ്ഞാ അത് ഇരട്ടി നാണക്കേടാവും.
പക്ഷെ, ഏട്ടത്തിയമ്മ അപ്പോഴേക്കും ആ അബദ്ധം പിടിച്ചെടുത്ത പോലെ പുരികം വളച്ച് കണ്ണുകള്‍ പാതി ഇറുക്കിപ്പിടിച്ച് ‘എന്താ പറഞ്ഞെ ‘ എന്ന ഭാവത്തില്‍ എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
“ങ്ഹും..”
ബാക്കി പറയു എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവരൊരു ശബ്ദമുയര്‍ത്തി.
ഞാനാകെ പെട്ടു. പറയാന്‍ പറ്റിയൊരു കള്ളം പോലും മനസ്സില്‍ വരുന്നില്ല.
“എന്ത് പുസ്തകാ അമ്പുട്ടന്‍ വായിച്ചെ..?”
അവര്‍ എന്തോ മനസ്സിലായെന്ന ഭാവത്തോടെ ഒരു ഗൂഡമായ പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി.
കയ്യോടെ പിടിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി .
ഞാന്‍ എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ അവരുടെ മുന്നില്‍ നിന്നുരുകി.
“ങ്ഹും...അപ്പൊ അങ്ങനെയാണ്..ല്ല്യേ..ഏതോ ഒരു വൃത്തികെട്ടതൊക്കെ മനസ്സില്‍ കേറ്റി.. ങ്ഹും.. ആട്ടെ എവിടുന്നാ ആ സാധനം കിട്ടിയേ..?”
“അത്...എന്റെ ക്ലാസ്സില്‍...”
ഞാന്‍ നിന്നു വിക്കി.
ഏട്ടത്തിയമ്മ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.
എന്നിട്ട് മെല്ലെ എന്റെ ഇരു കവിളിലും കൈകള്‍ കൊകൊണ്ട് താങ്ങി മുഖം അവര്‍ക്കഭിമുഖമായി ഉയര്‍ത്തി.
ഒരു പതറലോടെ ഞാനാ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
അവരുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഒരു വല്ലാത്ത കുസൃതി നിറഞ്ഞ തിളക്കം ഞാന്‍ കണ്ടു.അതില്‍ വാത്സല്ല്യവും,ശാസനയും,സ്നേഹവുമൊക്കെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി.
അവരുടെ മുഖം എന്നോടടുത്തു വന്നു.
ആ മുഖം ഇത്ര അടുത്തു ഇതേപോലൊരു ഭാവത്തോടെ ആദ്യമായാണ്‌ കാണുന്നത്.
എന്റെ ചെവിയിലെന്ന പോലെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍, അതിലേറെ ഒരു മൃദു മന്ത്രണം പോലെ
💬 Comments
View all comments