Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 4 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

ഡ്രസ്സിടട്ടെ…!”

ഒരു പഞ്ചാരച്ചിരിയോടെ ഞാന്‍ നിഷേധാര്‍ത്ഥത്തില്‍ തലയിളക്കി.

"മ്ഹുംഹ് ..പ്ലീസ് പൊന്നൂ...ആ പെണ്ണിപ്പോ എണീറ്റ് വരും..ഒന്ന് തിരിയെടാ..!”

ഒരു വിഷമവൃത്തത്തിലകപ്പെട്ടപോലെ അവര്‍ നിന്നു ചിണുങ്ങി.
ഞാന്‍ പക്ഷെ അത് കണ്ടതായിപ്പോലും നടിച്ചില്ല.

"ഏടത്തി ഡ്രസ്സ് ചെയ്യുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടാലെന്താ...എനിക്ക് കാണിച്ചു തരാത്ത പുതിയ പാര്‍ട്സ് ഒന്നും ദേഹത്തില്ലാലോ..പിന്നെന്താ..!”

"അതല്ലടാ പൊന്നൂ...ഈ ഉണ്ടക്കണ്ണും തുറന്നു പിടിച്ചിങ്ങനെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നാ..പിന്നെങ്ങനാ..!”

ആ മുഖത്ത് കപടത നിറഞ്ഞ ഒരു ദൈന്യത പടര്‍ന്നു.
എന്നാല്‍ എനിക്കത് കൂടുതല്‍ ആവേശം പകരുന്നതായി മാറി.
ഞാനെണീറ്റ് കിടക്കയില്‍ നിന്നും കാല്‍ താഴോട്ടിട്ട് അവര്‍ ഡ്രസ്സ്‌ മാറുന്നത് കാണാനെന്ന വണ്ണം ഇരുന്നു.

ഏട്ടത്തിയമ്മ ആകെ വിഷമാവസ്ഥയിലായി. എന്ത് കൊണ്ടോ എന്‍റെ മുന്നില്‍ വിവസ്ത്രയായി നില്‍ക്കാന്‍ അപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിയുന്നില്ല.
ചുണ്ടുകള്‍ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് ദൈന്യത പടര്‍ന്ന കണ്ണുകളോടെ അവരെന്‍റെ ദയ പ്രതീക്ഷിച്ചു നിന്നു.
ഞാന്‍ പക്ഷെ, കല്ല്‌ പോലെ ഇരുന്നതെയുള്ളൂ.എന്‍റെ ഭാഗത്ത് നിന്നു യാതൊരു ദാക്ഷീണ്യവും പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് അവര്‍ക്ക് മനസ്സിലായെന്ന് തോന്നുന്നു.

കസേരക്കയ്യിലിരുന്ന ബ്രാ എടുത്തു കൊണ്ട് പുറംതിരിഞ്ഞു നിന്ന ശേഷം മടിച്ച് മടിച്ച് അവര്‍ പുതപ്പ് അരക്കെട്ട് വരെ താഴ്ത്തി വച്ച് മുണ്ട് ഉടുക്കുന്നത് പോലെ ഉടുത്തു.

അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ ആ പുറവടിവിന്റെ അവാച്യമായ ഭംഗി എന്‍റെ മൃദുലവികാരങ്ങളെ വിറപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു.സ്പോഞ്ച് വെള്ളമൂറ്റുന്നത് പോലെ എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ ആ മനോഹര ദൃശ്യം കാര്‍ന്നെടുത്തു.

വെളുത്തു തുടുത്ത് പൂവന്‍ പഴം നടുകീറി വച്ചപോലെ മിനുമിനുത്ത മാംസളത. കൈ ഉയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ അരികു പറ്റി ആ ഓമന മുലയുടെ വശം തെള്ളിത്തെളുമ്പി നില്‍ക്കുന്നു. ഇരുകൈകളിലൂടെയും ബ്രായുടെ വള്ളികള്‍ കൊളുത്തിക്കയറുമ്പോള്‍ അത് തുളുമ്പി