Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 4 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

വീണേക്കുമെന്നു പോലും തോന്നിപ്പോയി.

അതുങ്ങളെ കൊതി തീരുന്നത് വരെ ഒന്ന്‍ ഓമനിക്കാനും മൊത്തിക്കുടിക്കാനും എന്‍റെ ഉള്ളം വെമ്പി. ഇന്നലെ ആകെ വെപ്രാളമായിപ്പോയിരുന്നതിനാല്‍ ഒന്നും ശരിക്ക് ആസ്വദിക്കാന്‍ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.
കുലച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ബാഹുബലിയെ ഒന്ന് പിടിച്ച് ഞെരിച്ച് കൊണ്ട് ഞാന്‍ എണീറ്റ് അവരുടെ പിന്നിലെത്തി.
അവര്‍ കൈകള്‍ പിന്നിലെക്കിട്ടു കൊണ്ട് ബ്രായുടെ ഹുക്ക് ഇടാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്.
ഞാന്‍ മെല്ലെ ആ കൈകളെ പിടിച്ചു മാറ്റി.

"പൊന്നൂ…!”

ആ ശബ്ദത്തില്‍ നല്ലപോലെ പരിഭ്രമമുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാന്‍ വയറിലൂടെ കയ്യിട്ട് ആ മൃദുമേനിയിലേക്ക് ഒട്ടിനിന്ന ശേഷം ആ കഴുത്തില്‍ മുത്തി.

"വേണ്ട പൊന്നൂ...ഏടത്തിയെ ഒന്ന് കേള്‍ക്ക്..!”

അവരൊരു വിഹ്വലതയോടെ കെഞ്ചി.
ശരിയാണ്..കൈവന്ന മഹാഭാഗ്യം നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്...സമയം കടല്‍ പോലെ മുന്നിലുണ്ട്..കണ്ട്രോള്‍..കണ്ട്രോള്‍..! എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി.
തെല്ലൊരു വിഷമത്തോടെ ഞാനവരെ വിട്ടു മാറി. ബ്രായുടെ കൊളുത്ത് ഇട്ട് കൊടുത്ത ശേഷം കട്ടിലില്‍ കയറി കടിച്ചുപിടിച്ചു നിയന്ത്രിച്ചു കൊണ്ട് കമിഴ്ന്ന് കിടന്നു കളഞ്ഞു.

രണ്ടു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്‍റെ കുണ്ടിയില്‍ മെല്ലെ അടിച്ചു കൊണ്ട് ഏട്ടത്തിയമ്മ സിഗ്നല്‍ തന്നു.
ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
നെര്യതൊക്കെ ചുറ്റി മുടി മാടിക്കെട്ടി മുന്നില്‍ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ എനിക്കരികില്‍ ഇരിക്കുകയാണ് ആള്‍.

"ഏടത്തി താഴേയ്ക്ക് പോവാണേ..നന്നായിട്ടൊന്നൂടെ ഉറങ്ങീട്ട് വാ ..നല്ല അപ്പോം സ്ടൂവും ണ്ടാക്കി വെക്കാം..ന്‍റെ മോന്...ഇപ്പൊ തല്‍ക്കാലം എണീറ്റ് ദാ ഇതിട്..!”

ഷോര്‍ട്ട്സ് എടുത്ത് മേലേക്കിട്ട് അവരെന്‍റെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു.
അവര്‍ക്ക് ശ്രമം കൊടുക്കാതെ ഞാന്‍ എണീറ്റിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ആ തളിര്‍ച്ചുണ്ടുകള്‍ എന്‍റെ കവിളില്‍ അമര്‍ത്തിവച്ചു.
രണ്ടു മൂന്ന്‍ സെക്കെന്‍റ്