Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 4 [യോനീ പ്രകാശ്‌]
അവള്‍ പെട്ടെന്ന് താഴേയ്ക്ക് പോയി.
ഞാന്‍ വടക്ക് വശത്തെ ബാല്‍ക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു. അപ്പൊ ബീറടി അവിടുന്നാവും...കൊള്ളാം പറ്റിയ സ്ഥലം. ഞങ്ങളുടെ പറമ്പ് കഴിയുന്നതോടെ വിശാലമായ പാടശേഖരമായതിനാല്‍ അവള്‍ പൂസായി കൂവിവിളിച്ചാപ്പോലും ആരും കേള്‍ക്കാനില്ല.
എനിക്ക് ചിരി വന്നു. ഇനി എന്തൊക്കെ കാണേണ്ടി വരുമോ എന്തോ.
ഞാന്‍ കുളിക്കാന്‍ കയറിയ സമയം കൊണ്ട് തന്നെ അവള്‍ ബാല്‍ക്കണിയില്‍ എല്ലാം സജ്ജീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
വാങ്ങിച്ച ബിയര്‍ കുപ്പികളൊക്കെ ചാരുപടിയില്‍ നിരന്നിരിപ്പുണ്ട്‌. നിലത്ത് രണ്ടു പ്ലേറ്റുകളും ഗ്ലാസുകളും ചെറിയ പാത്രത്തില്‍ സവാളയുമൊക്കെ റെഡിയാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്.
രണ്ടു പ്ലേറ്റിലും ചിക്കനും പൊറോട്ടയുമെടുത്തു വെക്കുമ്പോഴേക്കും കുഞ്ഞേച്ചി എത്തി. കറണ്ട് പോകുമ്പോ കത്തിക്കാറുള്ള ആ വലിയ മെഴുകുതിരിയുമായാണ് വരവ്.
അവളത് കത്തിച്ചശേഷം നിലത്ത് ഉറപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് ബാല്‍ക്കണിയിലെ ലൈറ്റിന്‍റെ സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ചെയ്തു കളഞ്ഞു.മെഴുകുതിരിയുടെ അരണ്ട വെട്ടം മാത്രമേ ഇപ്പൊ ബാല്‍ക്കണിയിലുള്ളൂ.
"അതെന്തിനാ ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്തെ..?”
ഞാന്‍ അവളെ നോക്കി.
"നിനക്ക് ഒട്ടും ഭാവനാ സെന്‍സില്ലല്ലോടാ അമ്പൂസേ…!”
അവള്‍ ഒരു ചിരിയോടെ അവള്‍ തറയിലിരുന്നു. ആ ചിരി കണ്ടപ്പോ എനിക്ക് അല്പം സമാധാനമായി. നേരം വെളുത്ത് ഇത്രേം സമയത്തിനുള്ളില്‍ ആദ്യമായാണ്‌ ആ മുഖത്തൊരു ചിരി കാണുന്നതും ശബ്ദം സൌമ്യമായി കേള്‍ക്കുന്നതും
അവള്‍ ചാരുപടിയിലിരുന്ന ബിയറുകളില്‍ ഒരെണ്ണം കൈ നീട്ടി എടുത്തു.
"അമ്പൂസേ...ലൈഫില്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടെ നടക്കാന്‍ സാധ്യതയില്ല എന്നുറപ്പുള്ള ചില കാര്യങ്ങള്‍ ആദ്യമായി ചെയ്യുമ്പോ അതിന് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പ്രത്യേകതകള്‍ വേണമെഡാ...എന്നാലേ പച്ചകുത്തിയതുപോലെ അത് ഉള്ളിലങ്ങനെ കിടക്കൂ…!”
ഞാന്‍ തെല്ലൊരു ആശ്ചര്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി.
നെയില്‍ കട്ടറിന്‍റെ പിന്‍ഭാഗം കൊണ്ട് ബോട്ടില്‍ ഓപ്പണ്‍ ചെയ്യുകയാണവള്‍. ഇതൊക്കെ
💬 Comments
View all comments