Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 4 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

അവളെങ്ങനെ പഠിച്ചു എന്ന്‍ അത്ഭുതത്തോടെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ കഴിക്കാനുള്ളത് രണ്ടുപേരുടെയും സൌകര്യത്തിനായി നടുവിലേക്ക് എടുത്തു വച്ചു.

അവള്‍ ഒരു ഗ്ലാസ്സിലേക്ക്‌ ബിയര്‍ പകര്‍ന്ന ശേഷം രണ്ടാമത്തെ ഗ്ലാസ്‌ എടുക്കുകയാണ്.

"ഇതെന്തിനാ രണ്ടിലും നിറയ്ക്കുന്നെ..എനിക്ക് വേണ്ടാട്ടോ..ഞാന്‍ കഴിക്കില്ല..!”

ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് കൈ നീട്ടി തടഞ്ഞു.
അവളെന്നെ തറപ്പിച്ചൊന്നു നോക്കി.

"നീയും കഴിക്കും...കഴിച്ചേ പറ്റൂ...എങ്ങാനും പിടിക്കപ്പെട്ടാ എനിക്കൊരു കൂട്ട് വേണം.. അല്ലെങ്കിലേ എന്‍റെ കാല് വാരാന്‍ നിനക്ക് നല്ല മിടുക്കാണല്ലോ..!”

ഞാന്‍ ശരിക്കും വെട്ടിലായി. അവളതു ആസ്വദിച്ചൊന്നു ചിരിച്ചു.

"പ്ലസ്ടു ആയിരുന്നപ്പോ മേലോത്തെ അശ്വതി ബിയര്‍ അടിച്ചു പൂസായ അനുഭവമൊക്കെ പറഞ്ഞു വല്ലാതെ ത്രില്ലടിപ്പിക്കുമായിരുന്നു... അന്ന് മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ചതാണ്..ഒരിക്കല്‍ മാത്രം ഇതിനെ ഒന്ന്‍ അനുഭവിച്ചറിയണമെന്ന്….!”

അവള്‍ ഗ്ലാസെടുത്ത് മുഖത്തിനു നേരെ പിടിച്ച് നുരഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ബിയറിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി.
അവളുടെ ഭാവം കണ്ടിട്ട് ഇന്ന് പലതും കാണേണ്ടി വരുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായി.

"നോക്കി നില്‍ക്കാതെ എടുത്ത് കുടിക്ക് ചെക്കാ…!”

അവള്‍ രണ്ടാമത്തെ ഗ്ലാസ് എനിക്ക് നേരെ നിരക്കി വച്ചു.

"അതോ...ഇനി ഇതും ഏടത്തി വന്ന് കുടിപ്പിച്ചാലെ ഇറങ്ങൂ എന്നുണ്ടോ..അല്ലാ...ഈയിടെയായി എല്ലാം അങ്ങനാണല്ലോ?”

ആ മുഖത്തു വല്ലാത്തൊരു നീരസം പടരുന്നത്‌ ഞാന്‍ കണ്ടു. അര്‍ത്ഥം വച്ചുള്ള ആ വാക്കുകള്‍ ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു അസ്വസ്ഥത പടര്‍ത്തിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. കാലത്ത് മുതലുള്ള കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ പെരുമാറ്റവും കാറില്‍ വച്ച് പറഞ്ഞ കാര്യവും ഇപ്പോഴത്തെ ഈ സംസാരവുമൊക്കെ എന്തോ ഒരു അപകടസൂചനയായി ഉള്ളിലങ്ങനെ മുഴച്ചു നിന്നു.

അതെന്തു തന്നെയായാലും ശരി ,ഈ അവസരത്തില്‍ അവളെ മുഷിപ്പിക്കുന്നത് ഒട്ടും നല്ലതാവില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് വന്നതോടെ ഞാനാ ഗ്ലാസ്സെടുത്തു.

കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.