Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 4 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

ഓടി ഒളിക്കാന്‍ തോന്നി. ഇനി എന്തൊക്കെയാണ് സംഭവിക്കാന്‍ പോകുന്നതെന്ന ഭയം എന്നെ കാര്‍ന്നു തിന്നാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

"നീയെന്താ കഴിക്കാത്തെ….ചിക്കനും മതിയായോ..!”

അവള്‍ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത ഭാവത്തില്‍ എന്നെ നോക്കുകയാണ്.
ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

"എന്നാ ഇതെടുത്ത് ഫ്രിഡ്ജില്‍ കൊണ്ട് വച്ചിട്ട് വാ..നാളെ ചൂടാക്കി തരാം..!”

പ്ലേറ്റിലെ ചിക്കന്‍ കാസറോളില്‍ തന്നെയിട്ട ശേഷം അവളത് അടച്ചു മൂടി. മനസ്സിലൊരു ആശ്വാസക്കാറ്റ് വീശി. അവളുടെ മുന്നില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാന്‍ കിട്ടിയ ഒരു അവസരമായാണ്‌ ഞാനത് കണ്ടത്.

മിന്നല്‍ പോലെ ഞാന്‍ അതുമെടുത്ത് താഴേയ്ക്ക് പാഞ്ഞു. കാസറോള്‍ ഫ്രിഡ്ജില്‍ വച്ച ശേഷം കുറെ സമയമെടുത്ത് കയ്യും വായുമൊക്കെ കഴുകി സമയം കളഞ്ഞു.. അപ്പോഴും ഇനിയെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്നറിയാതെ മനസ്സ് കിടന്നു വിറയുകയായിരുന്നു.

അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് ഇനിയും ചെല്ലാന്‍ ഭയം അനുവദിക്കുന്നില്ല. പക്ഷെ, ചെല്ലാതിരുന്നാല്‍..നാളെ ലഹരിയൊക്കെ ഇറങ്ങിക്കഴിയുമ്പോള്‍ അവളെന്തു ചെയ്യുമെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല. പുറത്താരെങ്കിലും ഈ കാര്യമറിഞ്ഞാല്‍ തൂങ്ങിച്ചാവുകയല്ലാതെ വഴിയില്ല.

വിറയല്‍ താങ്ങാനാകാതെ ഒരു സപ്പോര്‍ട്ടിനായി ഞാന്‍ ചുമരിലേക്ക് ചാരി. അപ്പോള്‍ മുകളില്‍ നിന്നും വിളി കേട്ടു. അതൊരു കൊലവിളി പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. ചെന്നു കാലില്‍ വീണു മാപ്പ് പറഞ്ഞാലോ…! വേറെ ഓപ്ഷന്‍ ഒന്നും തന്നെയില്ല.

മടിച്ചു മടിച്ച് ഞാന്‍ മുകളിലേക്ക് ചെന്നു. അവളപ്പോള്‍ എഴുന്നേറ്റ് ചാരുപടിയില്‍ ഇരിപ്പുണ്ട്.

"എന്‍റെ കയ്യൊന്ന്‍‍ പിടിച്ചേ ഡാ...മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ മുട്ടീട്ട് വയ്യ..ഒന്ന്‍ ബാത്ത്‌റൂമിലാക്കിത്താ..!”

അവളെന്‍റെ നേരെ കൈ നീട്ടി. ഞാനാ കൈ പിടിച്ച് അവളെ ബാത്ത്റൂം വരെ കൊണ്ട് ചെന്നാക്കി.

അവളുടെ കാലുകളൊക്കെ അടി തെറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു.എങ്ങാനും വീണാലോ എന്ന് പേടിച്ച് ഞാന്‍ അതിനു മുന്നില്‍ത്തന്നെ നിന്നു.
അല്പം