Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 4 [യോനീ പ്രകാശ്]
കഴിഞ്ഞപ്പോള് വാതില് തുറന്നു.
കയ്യും മുഖമൊക്കെ കഴുകുമ്പോഴായിരിക്കാം വെള്ളം വീണ് അവളുടെ ടീഷര്ട്ടിന്റെ മുന്ഭാഗം നല്ലപോലെ നനഞ്ഞിരുന്നു.
കൈ പിടിച്ച് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടത്തുന്നതിനിടയില് അവിടേക്ക് നോക്കാതിരിക്കാന് എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
ടീഷര്ട്ടിനുള്ളിലെ സ്ലിപ്പിന്റെ അടയാളം നന്നായി തെളിഞ്ഞു കാണാം. അപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യത്തില് പോലും ആ കാഴ്ച എന്നെ ആകര്ഷിച്ചു. പെട്ടെന്ന് മറ്റൊരു വസ്തുത കൂടെ ഞാന് മനസ്സിലാക്കി. ആ വസ്ത്രങ്ങള്ക്കുള്ളില് അവള് ബ്രാ ധരിച്ചിട്ടില്ല. രണ്ട് കുഞ്ഞു മുലക്കണ്ണുകളുടെ അടയാളങ്ങള് ആ നനഞ്ഞ ടീഷര്ട്ടിലൂടെ തുറിച്ചു നില്ക്കുകയാണ്. ഞാന് പെട്ടെന്ന് നോട്ടം മാറ്റിക്കളഞ്ഞു.
"അമ്പൂസേ...ആ വാതില് അടച്ചിട്ട് വാ..!”
അവളെ ബെഡ്ഡിലിരുത്തിയ ശേഷം പുറത്തു കടക്കാന് തുടങ്ങുകയായിരുന്നു ഞാന്. ഒരു നിമിഷം ഞാന് ഒന്ന് മടിച്ചു നിന്നു. ചോദ്യം ചെയ്യാനോ വഴക്ക് പറയാനോ ഉള്ള തുടക്കമാണ്. മനസ്സില് എന്തും നേരിടാനുള്ള ധൈര്യം സ്വരൂപിക്കാന് ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനവളെ അനുസരിച്ചു.
വാതിലടച്ച ശേഷം ഒരു കുറ്റവാളിയുടെ ഭാവത്തില് ഞാനവളുടെ മുന്നില് ചെന്നു നിന്നു.
"ഈ ബിയര് വല്ല്യ സംഭവാല്ലേ...ആകപ്പാടെയൊരു വല്ലാത്ത ഫീല്..ആഹാ..!”
ഉച്ചത്തില് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവള് തല വട്ടത്തില് കറക്കുകയും ആട്ടുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുകയാണ്.
"കുഞ്ഞേച്ചീ...മെല്ലെ..ആരെങ്കിലും കേള്ക്കും..!”
ഞാനവളെ അടക്കി നിര്ത്താന് ശ്രമിച്ചു.
പെട്ടെന്നവളുടെ ചിരി സ്വിച്ചിട്ട പോലെ നിന്നു. മുഖത്ത് ഗൗരവം നിറച്ചു കൊണ്ട് അവളെന്നെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി. സെക്കന്റുകളോളംഅത് നീണ്ടു നിന്നു. പിന്നെ മെല്ലെ ആ ചുണ്ടിലൊരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
"ഓപ്പണ് എയറില് നിന്ന് ആ കളികളൊക്കെ കളിച്ചിട്ടും നിങ്ങളെ ആരും കണ്ടില്ല. അകത്തു നിന്നുള്ള പൊട്ടിച്ചിരികളും വേറാരും കേട്ടില്ല...പിന്നയാണോ എന്റെ ഈ കൊച്ചു ചിരി…!”
അട്ടഹാസം
💬 Comments
View all comments