Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 4 [യോനീ പ്രകാശ്]
അലട്ടി.
എന്നാല് കാല് മുന്നോട്ട് ചലിക്കാന് തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്നേ തന്നെ കുഞ്ഞേച്ചി എന്റെ കയ്യില് കയറിപ്പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അവള് മെല്ലെ മലര്ന്നു കിടന്നു.
"അമ്പൂസേ..പോവല്ലേഡാ..അച്ഛനും മുത്തശ്ശനുമൊന്നൂല്ലാത്തോണ്ട് തനിച്ചു കിടക്കാന് എനിക്ക് പേടിയാവും..പ്ലീസ്...ഇവിടെ കിടക്കാടാ..!”
എന്നെ നോക്കാനുള്ള മടി കാരണം മച്ചിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് അവള് സംസാരിച്ചത്.
ഞാനൊരു നിമിഷം ഒന്ന് മടിച്ചു.വേണോ വേണ്ടയോ എന്ന് മനസ്സില് പലവട്ടം ആവര്ത്തിച്ചു. ഇങ്ങനൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും എന്നെ അടുത്തു കിടത്താന് കുഞ്ഞേച്ചിയ്ക്ക് പേടിയില്ലാത്തത് എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അപ്പൊ ഞാനും ഒന്ന് കണ്ട്രോള് ചെയ്താ മതി ഒന്നും സംഭവിക്കില്ലെന്ന് മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തി.
ഞാന് മെല്ലെ കട്ടിലിലേക്കിരുന്നതും പെട്ടെന്ന് കറണ്ട് പോയി. മുറിയില് കനത്ത ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞു.
പൊടുന്നനെ കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ കൈ എന്റെ അരക്കെട്ടില് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
"അമ്പൂസേ..പ്ലീസ് പോവല്ലേഡാ..!”
അവള് നല്ലപോലെ പരിഭ്രമിച്ചിരുന്നു..
"ഇല്ല..പോണില്ല...കുഞ്ഞേച്ചി കൊറച്ചങ്ങോട്ട് മാറിക്കിടക്ക്..!”
ഞാന് ബലമായി അവളുടെ പിടിത്തം വിടുവിച്ചു.
അവള് നിരങ്ങി മാറുന്നതിന്റെ അനക്കം എനിക്ക് അറിയാന് കഴിഞ്ഞു.
ഒരുനിമിഷം അങ്ങനെയിരുന്നു നോക്കി. കറണ്ട് വരുന്ന ലക്ഷണമില്ല. ഞാന് മെല്ലെ കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. എന്റെ തൊട്ടടുത്തു തന്നെയാണ് കുഞ്ഞേച്ചി കിടക്കുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ തോള് പരസ്പരം തൊടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അഞ്ചു മിനുറ്റ് കഴിഞ്ഞു കാണും. എനിക്കരികില് കിടക്കയൊന്ന് അനങ്ങി. അടുത്ത നിമിഷം എന്റെ നെഞ്ചിനു കുറുകെ കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ കൈ വന്നു വീണു. ഇടത് കൈത്തണ്ടയില് ആ കുഞ്ഞു മുലകളില് ഒരെണ്ണം അമര്ന്നു. അവള് എനിക്ക് നേരെ ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണെന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കി.
പെട്ടെന്ന് അവള് അകന്നു മാറി.
"അമ്പൂസേ..ഈ കയ്യൊന്ന് മോളിലേക്ക് വച്ചേഡാ…!”
നേര്ത്ത സ്വരത്തില് പറഞ്ഞിട്ട്അവളെന്റെ കയ്യെടുത്ത് പൊക്കാന് ശ്രമിച്ചു. ഞാന്
💬 Comments
View all comments