Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 4 [യോനീ പ്രകാശ്‌]
ബലം പിടിക്കാന്‍ നിക്കാതെ കൈ ഉയര്‍ത്തിക്കൊടുത്തു. അടുത്ത ക്ഷണം അവള്‍ നിരങ്ങി എന്‍റെ ദേഹത്തോടൊട്ടിക്കിടന്നു കൊണ്ട് കൈപിടിച്ച് തലയിണ പോലെ അവളുടെ തലയ്ക്ക് കീഴെ വച്ചു.
എനിക്ക് ദേഹമാസകലം കുളിര്‍ത്ത് കോരി. കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ ഇളം മുലയുടെ ചൂടും മൃദുലതയും നെഞ്ചോരം പറ്റിച്ചേര്‍ന്ന്‍ കിടക്കുന്നതിനെ സുഖം എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിക്കളഞ്ഞു. ആ മുഖം പാതി എന്‍റെ നെഞ്ചിലും പാതിതോളിലുമാണ്.
"അമ്പൂസേ…!”
ആ സ്വരം വളരെ മധുരമൂറുന്നതായിരുന്നു. ഞാന്‍ മെല്ലെയൊന്ന്‍ മൂളി.
"നിങ്ങള്‍ അത് തുടങ്ങീട്ട് എത്ര കാലമായി…?”
ഞാന്‍ ശരിക്കും വിയര്‍ത്തു പോയി. അവള്‍ ഇനി ആ ടോപ്പിക്ക് എടുത്തിടില്ലെന്ന് ആശ്വസിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
"കുഞ്ഞേച്ചീ..!”
ഇനിയൊന്നും ചോദിക്കല്ലേ എന്നൊരപേക്ഷ നിറച്ച് ഞാന്‍ ഞരങ്ങി.
"കേള്‍ക്കാനുള്ള കൊതി കൊണ്ടാ വാവേ...മ്ഹുഹു..വാവ..!”
അവളൊന്നു കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു.
"ഏടത്തി അങ്ങനല്ലേ അപ്പൊ വിളിച്ചത്...ഞാന്‍ കേട്ടു എല്ലാം… അതിനു മുമ്പൊന്നും അവര്‍ അങ്ങനെ വിളിച്ചു കേട്ടിട്ടേയില്ല...അപ്പൊ അത് അങ്ങനെയുള്ള സമയത്ത് മാത്രമുള്ള സീക്രട്ട് വിളിയാണോ...വാവ...വൌ..!”
ആ ചിരി അല്പം ഉച്ചത്തിലായി. എനിക്കെന്‍റെ തൊലി പച്ചയ്ക്ക് ഉരിഞ്ഞെടുക്കുന്നപോലെ തോന്നി. ആ ബാല്‍ക്കണിയില്‍ നില്‍ക്കാന്‍ തോന്നിയ നിമിഷത്തെ ഞാന്‍ ശപിച്ചു.
"കുഞ്ഞേച്ചീ...പ്ലീസ് ഇന്നലെ ആദ്യായിട്ടാ...അത് അറിയാതെ സംഭവിച്ചു പോയതാ..പ്ലീസ് ഇങ്ങനൊന്നും ചോദിക്കല്ലേ..!”
നാണക്കേട് കാരണം എന്‍റെ ശബ്ദം കരച്ചില്‍ പോലെ ആയിപ്പോയി.
"എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കണേ...കുഞ്ഞേച്ചിയോടല്ലേ പറയണേ..ഞാന്‍ ആരോടും പറയില്ല പ്രോമിസ് ..ഒന്നും പേടിക്കണ്ട..!”
അവളുടെ വാക്കുകള്‍ കേട്ടപ്പോ ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് ശ്യാമേച്ചിയെ ഓര്‍ത്ത്‌ പോയി. രാവിലെ വണ്ടിയില്‍ വച്ചുള്ള അവരുടെ അതേ മാതിരി ശബ്ദവും ഭാവവുമാണ് ഇപ്പൊ കുഞ്ഞേച്ചിയിലും. ഈശ്വരാ ഇനി ആ കാര്യവും കൂടെ ഇവള്‍ അറിഞ്ഞാല്‍….എന്‍റെ ഉള്ളു
💬 Comments
View all comments