Chapter Title : മദനനിലാവ്(അമ്മ) – പാര്‍ട്ട്‌ 2

ഇത്രയും വര്‍ഷം ജീവിച്ചത്. അത് കൊണ്ട് കൂടിയാണ്. അമ്മയ്ക്കും നിന്നെ പോലെ തന്നെ ഇതില്‍ പങ്കുണ്ട്. അതൊക്കെ മറന്നു നമ്മള്‍ വീണ്ടും പഴയത് പോലെ തന്നെ ജീവിക്കും.” ആ വാക്കുകളും അതിലെ വാത്സല്യവും മാതൃത്വത്തിന്റെ ആ പുണരലിലൂടെ പകരുന്ന സ്നേഹവും മാത്രം മതിയായിരുന്നു അവന്‍റെ എല്ലാ വിഷമവും മറക്കാന്‍. ഗോമതി അവന്റടുത്തുള്ള കസേരയില്‍ ഇരുന്നു അവന്റെ ചോറുപാത്രം എടുത്തു ഉരുളയുരുട്ടി അവന്റെ വായിലേക്ക് വച്ച് കൊടുത്തു. ആനന്ദത്താല്‍ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവന്‍ അമ്മയുടെ ആ ഊട്ടല്‍ ആസ്വദിച്ചു. ബാല്യം കടന്നതില്‍ പിന്നെ ആദ്യമായാണ്‌ തനിക്കു അമ്മ ചോറു വായില്‍ വച്ച് തന്നു ഊട്ടുന്നത്. ഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം പാത്രങ്ങളുമെടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്കു പോയ അമ്മയെ സ്നേഹത്തോടെ അവന്‍ നോക്കിയിരുന്നു. ആ കാഴ്ചയിലും അമ്മയുടെ നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുന്ന നിതംബവും അഴിച്ചിട്ട തലമുടിയും ആ വെളുത്തുകൊഴുത്ത പിന്‍കഴുത്തും തന്റെ പൗരുഷത്തിലേക്ക് രക്തയോട്ടം കൂട്ടുന്നത്‌ ഉള്‍ക്കിടിലത്തോടെ അവന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കയ്യും വായും കഴുകിയതിനു ശേഷം അടുക്കളയില്‍ പാത്രങ്ങള്‍ കഴുകുന്ന അമ്മയ്ക്ക് ഒരു കൂട്ട് കൊടുക്കാന്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ അവന്‍ കണ്ടത് നാളത്തെ പാചകത്തിനുള്ള തേങ്ങ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ നിലത്തിരുന്നു ചിരവിവക്കുന്ന അമ്മയെയാണ്. അമ്മ ഇരിക്കുന്നതിനു മുന്നിലായുള്ള അടുക്കളയിലെ ആ ബെഞ്ചില്‍ അവന്‍ ഇരുന്നു. അവന്റെ മുണ്ട് മടക്കി കുത്തിയിരിക്കുകയാണ്. “നീ വേണോങ്കില്‍ പോയി കിടന്നോടാ...” അമ്മയുടെ വാക്കുകള്‍ക്കു മറുപടിയായി അവന്‍ പറഞ്ഞത് “എനിക്ക് വേണ്ടി കൂടിയല്ലേ അമ്മ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്... ഒന്നും ചെയ്തില്ലെങ്കിലും കൂടെയിരിക്കാന്‍ എനിക്ക് ഒരു കഷ്ടപ്പാടുമില്ല...” കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവന്‍ അമ്മയെ കളിയാക്കി. “അമ്പടാ കള്ളാ... ഒരു പണിയും ചെയ്തില്ലെങ്കിലും കള്ളചെറുക്കന്റെ നാവിനു ഒരു കുറവുമില്ല...”