Chapter Title : മദനനിലാവ്(അമ്മ) – പാര്‍ട്ട്‌ 2

ചെന്നിട്ടു ഞാന്‍ പറഞ്ഞു തരാം എല്ലാം.” വികാരത്തിന്റെ മൂര്‍ധന്യത്തില്‍ അവന്റെ വിരലുകള്‍ തന്റെ മദനകവാടത്തില്‍ ചിത്രപണികള്‍ ചെയ്തു തന്നെ സ്വര്‍ഗം കാണിച്ചപ്പോളും അതേ സമയം തന്നെ അവന്റെ മറുകൈ തന്റെ കൊഴുത്ത മുലകള്‍ പിടിച്ചു കശക്കി മുലകണ്ണുകള്‍ ഞെരടിയുണര്‍ത്തി തന്റെയുള്ളിലെ സ്ത്രീയെ വികാരത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തിയപ്പോഴും ഇതിനിടയിലെപ്പോഴോ അവന്റെ കുലച്ച പൗരുഷത്തിന് ഉരുമ്മാന്‍ തന്റെ ചന്തിവിടവും ഒളിക്കാന്‍ തന്റെ വാഴപ്പിണ്ടി തുടയും വിടര്‍ത്തികൊടുത്തപ്പോഴും താന്‍ കരുതിയത്‌ വര്‍ഷങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പിനു ശേഷം ഇന്ന് രാത്രി മുതല്‍ താന്‍ ഒരു പുരുഷന്റെ, അതും ചോരയും നീരുമുള്ള ആരോഗ്യവാനായ തന്റെ സ്വന്തം മോന്റെ ശക്തിയും ശേഷിയും അറിഞ്ഞു സുഖിക്കാന്‍ പോകുന്നു എന്നു തന്നെയായിരുന്നില്ലേ... എന്നിട്ടെന്തേ ഇപ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ?

രാത്രി ഭക്ഷണം വിളമ്പി കൊടുക്കുമ്പോഴും ജയന്റെ വിങ്ങിപ്പൊട്ടല്‍ അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. “എന്നാലും അമ്മേ ഞാന്‍ അങ്ങനെ...” അവന്റെ ഗദ്ഗദം കൊണ്ട് പാതിമുറിഞ്ഞ സ്വരം കേട്ട് ഗോമതി അവനെ തന്റെ മുഴുവന്‍ വാത്സല്യത്തോടെ പുറകില്‍ നിന്ന് പുണര്‍ന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “മോനേ... ആ ഒരു ദുര്‍ബലനിമിഷത്തില്‍ അങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചു പോയി. അമ്മയും ഒരു ആണ്‍തുണയില്ലാതെയല്ലേ ഇത്രയും വര്‍ഷം ജീവിച്ചത്. അത് കൊണ്ട് കൂടിയാണ്. അമ്മയ്ക്കും നിന്നെ പോലെ തന്നെ ഇതില്‍ പങ്കുണ്ട്. അതൊക്കെ മറന്നു നമ്മള്‍ വീണ്ടും പഴയത് പോലെ തന്നെ ജീവിക്കും.” ആ വാക്കുകളും അതിലെ വാത്സല്യവും മാതൃത്വത്തിന്റെ ആ പുണരലിലൂടെ പകരുന്ന സ്നേഹവും മാത്രം മതിയായിരുന്നു അവന്‍റെ എല്ലാ വിഷമവും മറക്കാന്‍. ഗോമതി അവന്റടുത്തുള്ള കസേരയില്‍ ഇരുന്നു അവന്റെ ചോറുപാത്രം എടുത്തു ഉരുളയുരുട്ടി അവന്റെ വായിലേക്ക് വച്ച് കൊടുത്തു. ആനന്ദത്താല്‍ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവന്‍ അമ്മയുടെ ആ ഊട്ടല്‍ ആസ്വദിച്ചു. ബാല്യം കടന്നതില്‍ പിന്നെ ആദ്യമായാണ്‌ തനിക്കു അമ്മ ചോറു വായില്‍ വച്ച് തന്നു ഊട്ടുന്നത്. ഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം പാത്രങ്ങളുമെടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്കു പോയ അമ്മയെ സ്നേഹത്തോടെ അവന്‍ നോക്കിയിരുന്നു. ആ കാഴ്ചയിലും അമ്മയുടെ നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുന്ന നിതംബവും അഴിച്ചിട്ട തലമുടിയും ആ വെളുത്തുകൊഴുത്ത പിന്‍കഴുത്തും തന്റെ പൗരുഷത്തിലേക്ക് രക്തയോട്ടം കൂട്ടുന്നത്‌ ഉള്‍ക്കിടിലത്തോടെ അവന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കയ്യും വായും കഴുകിയതിനു ശേഷം അടുക്കളയില്‍ പാത്രങ്ങള്‍ കഴുകുന്ന അമ്മയ്ക്ക്