Chapter Title : മദനപൊയിക 1 [Kannettan]
കവുങ്ങും തെങ്ങും. സൈഡിലൈ ഒരു ആലയും, 3 പശുവും 2 കന്നുകുട്ടികളും. ഇതാണ് എൻ്റെ സാമ്രാജ്യം. ഞാൻ മുകളിലാണ് കിടക്കാറ്.. നല്ല തണുപ്പയതുകൊണ്ട് കിടക്കയും തണുത്ത് വിറങ്ങലിച്ച് ഇരിക്കുകയ. ഞാൻ എൻ്റെ പുതപ്പ് തലകീഴെ മൂടി ആ തണുപ്പസ്വത്തിച്ച് കിടന്നത്തെ ഓർമയുള്ളൂ.. അപ്പോഴേക്കും നേരം വെളുത്തു.
ഞാൻ എഴുന്നേൽകുമ്പോഴേക്കും ഓമനേച്ചി പാലും കറന്ന് പത്രം കൊലയിൽ വെച്ച് പോയായിരുന്നു. എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു നിരാശ പോലെ, "ശയെ.. എന്നത്തേയും പോലെ ഇന്ന് കണി കിട്ടിയില്ലാലോ.." ഞാൻ എന്നെ തന്നെ ശപിച്ചു.
രാവിലെ തന്നെ ഓമനേച്ചിയെ ആ ബ്ലൗസും മുണ്ടും ഒരു തോർത്തും ഇട്ട് കാണുമ്പോൾ ഉള്ള ആ ഒരു സുഖം ഉണ്ടല്ലോ.. അത് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ ആവില്ല.
സിനിമാ നടി ശ്വേതാ മേനോനെ പോലെയാണ് ഓമനേച്ചിയെ കാണാൻ.
നല്ല ഷേപ്പ് ആണ് കാണാൻ, അതികവും ബ്ലൗസും മുണ്ടും പിന്നെ മാറും വയറും മറയിക്കാനായ് ഒരു ഒരു തോർത്ത് എപ്പോഴും കാണും. ഓമനേച്ചി നല്ല അടക്കവും ഒതുക്കവും ഉള്ള കൂട്ടത്തിലാ, അതുകൊണ്ട് സീൻ പിടിക്കാനായി ഒന്നും പുറത്ത് കാണാറില്ല, മുലയുടെ കൊഴുപ്പും ആകാര വടിവൊത്ത വിരിഞ്ഞ വയറും പിന്നെ ഉരുണ്ട് നല്ല ഷേപ്പ് ഉള്ള തുളുമ്പുന്ന നിതംബവും ഒക്കെ ആയി നല്ലൊരു ശാലീന സുന്ദരിയാണ് ഓമനാച്ചി. പുറത്ത് പോകുമ്പോൾ എല്ലാവരെയും പോലെ സാരി തന്നയാണ് വേഷം. നമ്മടെ അയൽവാസിയായ കുമാരേട്ടൻ്റെ ഭാര്യയാണ് ഓമനേച്ചി. അവരുടെ വടിവൊത്ത ശരീരം കണ്ടാൽ തന്നെ നമ്മുടെ പാല് പോവും. എന്നെ വലിയ കാര്യമാണ് ഓമനേച്ചിക്ക്.
അങ്ങനെ ഞാൻ പല്ലും തേച്ച്, പാലും കൊണ്ട് സൊസൈറ്റിയിലേക്ക് പോയി. നല്ല തണുപ്പ് ആയതുകൊണ്ട് വഴിയിലും പാടതൊക്കെ നല്ല മഞായിരുന്നു. അങ്ങനെ സൊസൈറ്റിയിലെത്തി പാല് കൊടുത്ത് നാരായണേട്ടനോട് കുശലോക്കെ പറഞ്ഞ് അന്നത്തെ കണക്കൊക്കെ അവിടെ എഴുതി തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് പോന്നു.
രാവിലെ തന്നെ യെസ്ഡി എടുത്ത് ഒരു റൈഡ് പോവുന്നത് എനിക്കൊരു ഹരം തന്നായ..അതിൻ്റെ സുഖം വേറൊന്നിനും കിട്ടില്ല. പാടവും വരമ്പും തോടും കടന്ന് വീട്ടിൽ എത്തി.
അച്ഛൻ കൊലയിൽ ഇരുന്ന് പത്രം വായ്ക്കുന്നുണ്ടായിയിരുന്നു, "വിച്ചൂ.. നാളെയാണല്ലോ പി എസ് സി പരീക്ഷയുടെ റിസൾട്ട് വരുന്നത്. എൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി മറഞ്ഞു..തോൽകുന്നതിലല്ല, തൊറ്റുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഇവിടെ ഇരിക്കപോറുതി ഉണ്ടാവില്ല.
"നാട് വിടേണ്ട സമയമായി.."
"എന്താ പറഞ്ഞേ..?"
"എല്ലാ.. പാസ്സ് അയൽ നാട് വിട്ട് പോവേണ്ടിവരുമല്ലോ എന്ന് പറയുകൈരുന്നു!!"
അതും
💬 Comments
View all comments