Chapter Title : മദനപൊയിക 5 [Kannettan]

എന്തേ!!?"
ഞാനൊരു അഹങ്കാരത്തോടെ പറഞ്ഞു.!

"അപ്പോ.. വെറും രണ്ട് മധ്യകുപ്പിയുടെ അത്രേയും വെലയെ എനിക്കുള്ളൂ???"
രാധികേച്ചി ചെറിയ വിഷമത്തോടെ ചോതിച്ചു.

"അതല്ല.. ആ മണ്ടന് ഈ വൈര്യത്തിൻ്റെ വിലയറിയില്ലല്ലോ!!!" അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ അഹങ്കാരത്തോടെ ചിരിച്ചു.

"എടാ.. എടാ... അഹ്..." ചേച്ചി പിന്നേം എന്നെ നുള്ളി.

അങ്ങനെ ഞങൾ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് വണ്ടിയോടിച്ചു കോട്ടപീഡികയുടെ അടുത്തെത്തി,

"ചേച്ചി വീടെത്താറായി.."
അത് പരഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ചേച്ചിയുടെ മുഖം ഒന്ന് വടിയത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
സത്യംപറഞ്ഞാൽ ഞങൾ രണ്ടുപേർക്കും പിരിഞ്ഞുപോകാൻ ഒട്ടും ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്നില്ല, പക്ഷെ പോയല്ലേ പറ്റൂ...

"എനിക് നിന്നെ വിട്ട് പോകാനേ തോന്നുന്നില്ല വിച്ചു.!" ചേച്ചി സങ്കടം പറഞ്ഞു.

"സാരമില്ല, ചേച്ചി പറഞ്ഞപോലെ നമുക്ക് നമ്മുടേതായ ഒരു സമയം വരും, പിന്നെ ഇടയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് ഇങ്ങനെ ഒന്ന് കണക്ക് കൊടുക്കാനും പൈസയടക്കാനും പോവലോ..!!"

അത് കേട്ട് രാധികേച്ചിക്ക് ചിരി വന്നു,
"പോവുന്ന കാര്യം മാത്രം നടക്കൂലാ..!!" അതും പറഞ്ഞ് ചേച്ചി കളിയാക്കി ചിരിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും ചേച്ചിയുടെ വീടിൻ്റെ അടുത്തെത്തി,

"എന്നാല് ഞാൻ പൊട്ടേടാ മുത്തേ..!"
അതും പറഞ്ഞ് ചേച്ചി ചുറ്റിലും നോക്കി, എൻ്റെ തല പിടിച്ച് തിരിച്ച് എൻ്റെ ചുണ്ടിൽ ഡീപായി കിസ്സ് ചെയ്ത് കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. എനിക്കാണേൽ കിളി പാറിയ അവസ്ഥയായിരുന്നു. എന്നിട്ട് പുറകിലുറങ്ങിക്കിടന്ന മിന്നുവിനെയും എടുത്ത് റ്റാറ്റാ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഒരു സ്വപനത്തിലെന്ന പോലെ രാധികേച്ചി മറഞ്ഞു.

ഞാൻ അതികം അവിടെനിന്നില്ല, വേഗം വീട്ടിലേക്ക് പോയി. ഒരുപാട് നല്ല ഓർമകൾ സമ്മാനിച്ച നല്ലൊരു ദിവസമായിരുന്നു ഇന്ന്. രാധികേച്ചി പറഞ്ഞത് പോലെ ഞങ്ങളുടേതായ ഒരു ദിവസം എപ്പോഴാണ്