Chapter Title : മദനപൊയിക 5 [Kannettan]

വരിക എന്നും ഓർത്ത് വണ്ടിയൊടിച്ച് ഞാൻ വീട്ടിലെത്തി.

അമ്മ കൊലയിൽ തന്നെ കാലും നീട്ടിരുപ്പുണ്ട്, എന്താ വെയ്കിയതെന്ന് ചിതിച്ചപ്പോ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞ് ഞാൻ തടി തപ്പി.
എന്നിട്ട് നേരെ റൂമിലേക്ക് പോയി മൂത്രമൊഴിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോളാണ് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്, ധാരാളം ശുക്ലം തന്നെ പോയിറ്റുണ്ട്. അതെങ്ങനെ പോവണ്ടിരിക്കും, രാധികേച്ചിയുടെ സ്പർശനം മാത്രം മതി പാലൊഴുകാൻ.

അങ്ങനെ താഴെ വന്ന് സോഫയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ അമ്മ നല്ല കടുപ്പത്തിലൊരു ചായ കൊണ്ടതന്നു, അതും കുടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ നിധീഷിനെ വിളിച്ചു, ആദ്യം കുറച്ച് തെറികേട്ടെങ്കിലും പിന്നെ ഞങൾ സ്ഥിരം സംസാരം തുടങ്ങി. ഇന്ന് ടയർഡ് ആയതുകൊണ്ട് നാളെ ടൗണിലേക്കിറങ്ങാം എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാൻ സോഫയിൽ തന്നെ ഇരുന്നുറങ്ങിപോയി.

നല്ല ക്ഷീണം അയത്തൊണ്ട് രത്രികഴിക്കാനൊന്നും ഞാനെഴുന്നേറ്റില്ല, നേരെ പോയി റൂമിൽ കിടന്നു. ഉറങ്ങുന്നത്തിൻ്റെ മുന്നേ ഫോൺ എടുത്തുനോക്കിയപ്പോൾ, രാധികേച്ചിയുടെ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു കിടപ്പുണ്ട്,

"മുത്തേ.....🙋🏻‍♀🙋🏻‍♀ ഇങ്ങോട്ടന്നും അയക്കല്ലെ... മോഹനേട്ടനുണ്ട്. ഒരു പാട് കാലത്തിനു ശേഷം ഞാൻ ഒത്തിരിയാഗ്രഹിച്ച കാര്യങ്ങളാണ് ഇന്ന് നീ എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചത്, എല്ലാ വിഷമങ്ങളും സങ്കടങ്ങളും മറന്ന്.. മതിമറന്ന് സന്തോഷിച്ച ദിവസം🥰🥰🥰 അതിന് എത്ര നന്ദി പറഞ്ഞാലും മതിയാവില്ല!!! നീയെൻ്റെ ഭാഗ്യമാണ് വിച്ചു 🤗🤗🤗, ആ ഹോട്ടലിലെ പയ്യൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ഈ അടുത്തകാലത്ത് നമ്മുടെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞ് പുറത്ത് കറങ്ങാൻ പോയത്പോലെയാ എനിക്ക്‌തോന്നിയത്❤❤❤, Love you soo much😘😘😘😘😘 good night 🫂, sweet dreams about our kissing 😚😚😚😚. എന്നാപ്പിന്നെ എൻ്റെ കള്ളകാമുകൻ പോകിടന്നോ🤪."

അത് വായിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും എനിക്കെന്തെന്നില്ലത്ത സന്തോഷം തോന്നി, രാധികേച്ചിയോടുള്ള പ്രണയം