Chapter Title : മദനപൊയിക 5 [Kannettan]

എണ്ണയുടെയും മണം എൻ്റെ മൂകിലേക്ക് അടിച്ച് കേറി വന്നു... പോരാത്തതിന് ചേച്ചിയുടെ മുഖം ഇത്ര ക്ലോസ് ആയി കണ്ടപ്പോൾ എനിക് വല്ലാത്തൊരു വികാരം ഇറച്ച് കേറാൻ തുടങ്ങി.

ഞാൻ പയ്യെ ചേച്ചിയുടെ ചുണ്ടിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി, എന്നിട്ട് പെട്ടന്ന് ചേച്ചിയുടെ അരയിൽ പിടിച്ച് ഓമനേച്ചി ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ എൻ്റെ ബെഡിലേക്ക് മലർത്തി കിടത്തി. എന്നിട്ട് ഞാൻ കുനിഞ്ഞ് ചേച്ചിയുടെ മുഖാമുഖം നിന്നു. അപ്പൊൾ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിലുടക്കി.

"എന്താ മാഷിൻ്റെ ഉന്ദേശം?!" ചേച്ചി പുരികം ഒന്നുയർത്തികൊണ്ട് ചോതിച്ചു.

"എൻ്റെ മുത്തിനെ ഞാനൊന്ന് സ്‌നേഹിക്കട്ടെ" എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാൻ എൻ്റെ കയ്യെടുത്ത് ചേച്ചിയുടെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചോന്ന് ഞെക്കി, എപ്പോൾ ചേച്ചിയിൽ നിന്നും ഒരു ശീൽക്കാര ശംബന്ധമുയർന്നു.

"ഹാ..."

"എന്നിട്ട് പതുക്കെ ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ കഴിലുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ചുംബിച്ചു."
ഓമനേച്ചി സുഗത്താൽ ചെറുതായൊന്നു പുളഞ്ഞു.

എന്നിട്ട് പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി, ചേച്ചിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പയ്യെ ഓമനേച്ചിയുടെ ചുണ്ടിൽ ചുംബിക്കാനായി അടുത്തത്തും,

"അയ്യേ.. പോയി പല്ല് തേച്ചിട്ട് വാടാ ചെക്കാ.. നാറിയിട്ട് പാടില്ല.." ചേചിയെന്നെ തട്ടി മാറ്റി എഴുന്നേറ്റു, ഞാൻ കയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച്,

"എടാ.. വിട് കറി അടുപ്പത്ത് ഇരിക്കാ.." ഓമനേച്ചി ദൃതികൂട്ടി.

"ഇവിടെ ഇരിക്ക് ഇച്ചിരി കഴിഞ്ഞ് പോവാം.. പ്ലീസ് " ഞാൻ കെഞ്ചി.

"ഇന്നെന്താ രാവിലെ വറഞ്ഞേ..?"

"വൈകിട്ടല്ലേ പാലുകറക്കാന്നു പറഞ്ഞേ??" എനിക്കാകെ കൺഫ്യൂഷൻ ആയി.

"വൈകിട്ടൊന്നും നടക്കൂലടാ.. രാവിലെ കറന്നാലെ പാല് ശരിക്ക് കിട്ടുള്ളു."

"ശെ... ഞാൻ മിസാക്കിയല്ലോ.." ഞാനൊരു നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ നിന്നെ കുറെ കാത്ത് നിന്നായിരുന്നു, പിന്നെ ക്ഷീണം കാരണം