മദനപൊയിക 5 [Kannettan]

ഞാൻ അവിടെ തരില്ലായിരുന്നോ!?" ചേച്ചി വന്ന് അമ്മയെ പിടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ ഇച്ചിരി നടക്കട്ടടി പെണ്ണേ.. ഇതൊക്കെ ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസത്തേയ്ക്കല്ലേ.."

"ഹും.. രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസം... ഡോക്ടർ പറഞ്ഞപോലെ റെസ്റെടുത്തോണം കേട്ടല്ലോ.." ചേച്ചി അമ്മയെ ശകരിച്ചു.

"അപ്പോ നീയും തുടങ്ങിയോ ഇവരെപ്പോലെ.." അതും പറഞ്ഞ് അമ്മ ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ ചെയർ നീക്കിയിട്ട് ഇരുന്നു.

" ഏടത്തി യുടെ കര്യങ്ങൾ എല്ലാം ഇനി ഞാനാ നോക്കാൻ പോണേ.." അതും പറഞ്ഞ് ചേച്ചി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

അപ്പോഴേക്കും എല്ലാവരും കഴിക്കാനായി വന്നു, ചേച്ചി എല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണം വിളമ്പാൻ തുടങ്ങി,

"നീ എല്ലാർക്കും ഇങ്ങനെ നിന്ന് വിളമ്പാതെ ഇവിടെ ഇരുന്ന് കഴിക്ക്." അച്ഛൻ ഓമനേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു.

"വേണ്ട രാമേട്ടാ.. ഞാൻ ഇച്ചിരി കഴിഞ്ഞ് കഴിച്ചോളാം." ചേച്ചി വളരെ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു.

അമ്മ ചേച്ചിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് അവിടെ ഇരുത്തി,
"ഇച്ചിരി കഴിഞ്ഞ് കഴിക്കാൻ നീയാരാ ഇവിടുത്തെ വേലക്കാരിയോ?, നീയിപ്പോ ഞങ്ങടെ മോള്തന്നയാണ്."

അത് കേട്ടപ്പോഴെക്കും ചേച്ചിയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു, എനിക് ചേചിയോട് പാവം തോന്നി.

എന്നിട്ട് അമ്മ രണ്ടപ്പവും കറിയും വിളമ്പികൊടുത്തു,

"കാഴിക്ക് മോളേ.."

ചേച്ചി അമ്മയുടെ മുഖത്ത് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. അതൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക് മനസ്സ് നിറഞ്ഞു.!

അങ്ങനെ ഞങൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി, ഞാൻ ചേച്ചിയെ നോക്കി ചെറുതായൊരു കള്ളച്ചിരിച്ചിരിച്ചു.

അമ്മ വീണ്ടും അപ്പം ചേച്ചിയുടെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് വെച്ചപ്പോൾ,
"അയ്യോ.. മതിയമ്മേ..!!" ചേച്ചി അറിയാതെ അമ്മേന്ന് വിളിച്ചത് കേട്ട് അമ്മയുടെ മുഖം സന്തോഷംകൊണ്ട് നിറയുന്നതോന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെയായിരുന്നു. അമ്മേന്ന് വിളിച്ചത് അമ്മയിക്ക് ഇഷ്ടമായി എന്ന് ചേച്ചിക്കും മനസ്സിലായി. അമ്മ എന്നിട്ട് ചേച്ചിയുടെ തലയിൽ തലോടി,

" എന്നെ നീയിനി അങ്ങനെ തന്നെ വിളിച്ചമതി!!!" അമ്മ വൽസല്ല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവരുടെ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കും സന്തോഷമായി.

"പുതിയ മോള് വന്നപ്പോ ഇപ്പൊ ഞങ്ങളെയൊന്നും ഇപ്പൊ ആർക്കും വേണ്ടാതായി.." ഞാനൊരു തമാശയിക്ക് പരിഭവം പറഞ്ഞു.

അതിന് അതേ നാണയത്തിൽ തന്നെ അമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് തിരിച്ചടിയും കിട്ടി,
"ഇത്രേം കാലം ഞങൾ നിന്നെ പോറ്റിയില്ലേ.. എന്നിട്ട് എന്ത് കിട്ടി ഞങ്ങൾക്ക്!!! ഇനി ഇവളെ അങ്ങ് വളർത്താൻ പോവാ ഞങൾ.. എന്തേ..!!?"

"കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടിയില്ലേ..?" അച്ഛൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോതിച്ചു.

"ഉവ്വ്..!!!"

"എന്നാ.. മിണ്ടതിരുന്ന് കഴിച്ചോ.." അത് കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും ചിരി തുടങ്ങി. ശേ.. വേണ്ടായിരുന്നു, ആകെ ചമ്മി.

അതിൻ്റെയിടക്ക് അമ്മ,
"എടാ.. നീ എവിടെ പോവുകയാ?"

"ഒന്ന് ടൗണിൽ പോണം...പിന്നെ എംപ്ലോയ്മെൻ്റ് എക്സ്ചേഞ്ചിൽ."

"ആണോ, എന്നാ നീ രാധികേനെയും കൂട്ടമോ? കുടുംബശ്രീയുടെ അവിശ്യത്തിന് ഒന്ന് പഞ്ചായത്ത് ഓഫീസിലും പോണം, പിന്നെ ഡിസ്ട്രിക്ട് ബാങ്കിലും പോണം."

എനിക്ക് മനസ്സിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം വിരിഞ്ഞു, പക്ഷെ ഞാൻ