Chapter Title : മദനപൊയിക 6 [Kannettan]
രാധികേച്ചി അമ്മയെ ഒന്ന് ഉപദേശിച്ചു.
"അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊടുക്ക് രാധികേ" അച്ഛൻ ആ സ്റ്റേറ്റ്മെൻ്റ് ഒന്ന് സ്ട്രോങ്ങ് ആക്കി.
ഞാൻ രാധികേച്ചിയെ നോക്കി അപ്പം വീണ്ടും കഴിച്ചശേഷം,
"എന്തായാലും ഭക്ഷണം അതിഗംഭീരം! ഇനി രാധികേച്ചിയുടെ അപ്പം കഴിക്കണം എന്ന് തോന്നിയാ ഞാൻ വിളിക്കാം, വന്നേക്കണം!!"
ഞാനർത്ഥം വെച്ച് പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ട് കലിവന്ന രാധികേച്ചി എൻ്റെ കാലിൽ ചവിട്ടിയൊന്നു തിരുമി.
"സ്സ്.." ഞാൻ വേദന കാരണമൊന്നെരിവ് വലിച്ചു.
" അത്രയ്ക്കൊന്നും എരിവില്ലാലോ! " അച്ഛൻ കഴിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"അല്ലാ.. ഒരു മുളക് കടിച്ചു പോയതാ..!" ഞാൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
അത് കേട്ടതും രാധികേച്ചിക്ക് ചിരിവന്നു.
അങ്ങനെ ഓരോ തെമാശകളൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റു. അപ്പോഴേക്കും സൂരജിൻ്റെ കോൾ വന്നു.
"എടാ വിനീതെ.."
"അഹ്..പറയെടാ" ഞാൻ കൈ തോർത്തിൽ തോർത്തിയ ശേഷം പറഞ്ഞു.
"എടാ.. ടീച്ചേഴ്സ് ട്രെയിനിംഗ് തുടങ്ങാൻ പോവുന്നു കേട്ടു."
"ആണോ!!!" ഞാനാശ്ചര്യത്തോടെ ചോതിച്ച്.
"അതേടാ.. നീ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലെക്ക് വാ"
"ഹും ശരിയെടാ.. ഞാനൊരു 40mnts ൽ എത്താം"
"ഓകെ എന്നാ.."
"ഓകെടാ"
രാധികേച്ചിയുള്ളത് കരണം പുറത്തേക്ക് പോകാനും മടി! പക്ഷേ പൊയല്ലേ പറ്റൂ.. അതുകൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് പോയി ബാഗോക്കെയെടുത്ത് താഴേക്കിറങ്ങി.
"അമ്മേ.. ഞാനൊന്ന് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ പോയിട്ട് വരാം."
"വരുമ്പോൾ കുറച്ച് മീൻ വാങ്ങണേ"
"ഹും ശരി"
ഞാൻ നേരെ പിന്നാമ്പുറത്തേക്ക് ചെന്നു, രാധികേച്ചി അലക്കിയ തുണിയെല്ലാം വിരിച്ചിടുകയായിരുന്നു. ഞാൻ പയ്യെ പുറകിലൂടെ പോയി,
"ഠോ..!!!" ചെറുതായൊന്ന് പേടിപ്പിച്ചു. രാധികേച്ചി. ശരിക്കും പേടിച്ചു.
"അമ്മേ... എടാ വിച്ചു... നിന്നെ ഞാൻ!!!!" രാധികേച്ചി ദീർഘ ശ്വാസം വിട്ടു.
"ഞാൻ
💬 Comments
View all comments