Chapter Title : മദനപൊയിക 7 [Kannettan]

അതികം അലങ്കാരങ്ങളൊന്നുമില്ല, നല്ലൊരു പ്രസന്നമായൊരു ചിരിയോടെയാണ് വരവ്, ആ ചിരിയുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെന്തിനാണ് മറ്റ് അലങ്കാരങ്ങൾ!!!
മുഖത്ത് വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്,
വെള്ള പുള്ളികളുള്ള ചുവന്ന ടൈറ്റ് ബ്ലൗസ്, പാൽക്കുടങ്ങൾ വീർപ്പുമുട്ടി നിൽക്കുകയാണ്. കക്ഷം ആണെങ്കിൽ നന്നായി വിയർത്തിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ കറുത്ത വലിയ വട്ടങ്ങളുള്ള വെള്ള സാരി അലസമായി ഉടുത്ത് തുകിലറ്റം ഇടുപ്പിൽ തിരുകിയിട്ടുണ്ട്, അൽപ്പം വിയർത്ത വയറിൻ്റെ സൈഡ് ഭാഗം നന്നായി കാണാം.
ഓമനേച്ചിയുടെ നെയ്യ്മുറ്റിയ അഴക് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് കമ്പിയായി, ഒരു കൈകൊണ്ട് ഞാനെൻ്റെ സാമനം പിടിച്ചൊന്ന് നേരെയാക്കി, ഓമനേച്ചിയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് വെള്ളമിറക്കിയിരുന്നു.

ഓമനേച്ചി അടുത്തേക്ക് വന്ന് പത്രം ടേബിളിൽ വെച്ച ശേഷം,

"എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കണേ??" പതുക്കെ ചോതിച്ചു.

"രാവിലെത്തന്നെ കമ്പിയക്കാനുള്ള പരിപടിയാണല്ലേ!!" ഞാനൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോതിച്ചു.

ഓമനേച്ചിഎൻ്റെ തലയ്ക്കൊരു തട്ട് തന്നുകൊണ്ട്,
"പോടാ...! മര്യാതയ്ക്കിരുന്ന് ദോശ കഴിക്കാൻ നോക്ക്" ഓമനേച്ചിഎന്നെ ശകാരിച്ചു.

"എനിക്ക് ദോശ വേണ്ട" ഞാൻ ഓമനേച്ചിയോടായി പറഞ്ഞു.

"പിന്നെന്തണാവോ സാറിന് വേണ്ടത്?" ഓമനേച്ചി കളിയായി ചോതിച്ചു.

ഞാൻ ഓമനേച്ചിയുടെ സംഗമ സ്ഥാനത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട്,
"ഓമനേച്ചിയുടെ അപ്പം മതി" ഞാൻ കൊതിയോടെ ചോതിചു.

എന്നെ സ്നേഹത്തോടെ അടിക്കാനായി കയ്യൊങ്ങി,
"എടാ.. നിന്നെ ഞാൻ.. അഹ്.." അതും പറഞ്ഞ് എൻ്റെ കയ്യിലൊരു നുള്ള് തന്ന് ഓമനേച്ചി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി..
ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ ആ കാഴ്ച കണ്ട് കോരിതരിച്ച്പോയ്, വിരിഞ്ഞ് കൊഴുത്ത് ഉന്തി നിൽക്കുന്ന ചന്തി ഗോളങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ വെട്ടി വിറയ്ക്കുന്നത് കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക സുഖം. കുണ്ണയാണെങ്കിൽ ടെമ്പറടിച്ച് നിൽക്കുവാ..!!!

ഞാൻ വയിലെ വെള്ളമിറക്കി കേസ്ട്രോളിലെ ദോശയെടുത്ത് എൻ്റെ പ്ലേറ്റിലേക്കിട്ടു.