Chapter Title : മഹിളയ്ക്ക് മഹേഷിന്റെ മതി [REMAAVATHI]

ഇല്ല. ഇരുനിറം. ഞെക്കിയുടക്കാൻ പാകത്തിനുള്ള മുലകളും കുണ്ടികളും ഒക്കെയുണ്ട്. മഹിളയക്കയുടെ  വീട്ടിൽ പ്രായമായ അമ്മയും സഹോദരനും  ഭാര്യയും 5 വയസ്സുള്ള അവരുടെ ഒരു കുട്ടിയുമാണ് താമസം. വീട്ടിൽ പകൽ സമയത്തു മിക്കവാറും മഹിളയും ആ കുട്ടിയും മാത്രമേ കാണൂ. മഹേഷിനു കുളിക്കാൻ പോകുന്നതിനു അങ്ങനെ ക്ലിപ്ത സമയം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ എപ്പോൾ പോയാലും അക്കയുടെ അംഗോപാംഗം  ഒക്കെ ആസ്വദിച്ചു കുറച്ചു നേരം സൊറ പറഞ്ഞിരിക്കും. ഒരു ദിവസം കുളിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ മഹിളയക്ക വീടിന്റെ ചവിട്ടുപടിയിൽ ഇരുന്നു വാരിക വായിക്കുന്നു. അവർ ഇരിക്കുന്നതിന്റെ മുന്നിലായി മുറ്റത്തു ഒരു തെങ്ങു ചാഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്. അവൻ ആ തെങ്ങിൽ ചാരി നിന്ന് കൊണ്ട് പടിയിൽ കുത്തിയിരിക്കുന്ന അക്കയോട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ താഴേക്ക് പോയി. "ഹെന്റെ കാവിലമ്മേ.. എന്താണീ കാണുന്നത്. അക്കയുടെ കൈലിയും പാവാടയും അടിവശത്തു അനാവൃതമായിരിക്കുന്നു". ചാരി നിന്ന മഹേഷ് തെങ്ങിന്റെ ചുവട്ടിലേക്ക് ഇരുന്നു.  എല്ലാ ക്രിസ്റ്റൽ ക്ലിയർ. കുറ്റിരോമങ്ങൾക്കിടയിലെ റോസ് നിറത്തിലെ വിടവിൽ നിന്നും ഇടയ്ക്കു ജലകണങ്ങൾ ഇറ്റു വീഴുന്നു. അത് സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്നു. അക്ക ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ വായനയിൽ മുഴുകി ഇടയ്ക്കു അവൻ ചോദിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കു മറുപടിയും മൂളലും ഒക്കെ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ ദർശനത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം കൂട്ടാൻ വേണ്ടി അവൻ പല കാര്യങ്ങൾ ചർച്ചാവിഷയമാക്കി. കുറെ കഴിഞ്ഞു മഹിളയക്ക വെള്ളം കുടിക്കാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ നടയടഞ്ഞു. അവൻ വിഷണ്ണനായി  കുളിക്കാൻ കുളത്തിലേക്ക് പോയി. കുളത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ കൈലിക്കുള്ളിൽ ഷഡ്ഢിയിൽ കിടന്നു ചന്ദ്രഹാസം ഇളക്കുന്നവനെ ഞെക്കിപിടിച്ചു സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ചില പാഴ്‌ശ്രമങ്ങൾ നടത്തി. ഒരു രക്ഷയുമില്ല.. കടവിൽ ചെന്ന്