Chapter Title : മഹിളയ്ക്ക് മഹേഷിന്റെ മതി [REMAAVATHI]

ദിവസം കുളത്തിലേക്ക് കുളിക്കാൻ പോയപ്പോൾ ഷഡ്ഢി ഊരി വീട്ടിൽ കഴുകിയിട്ടിട്ട് കൈലിയും തോർത്തും സോപ്പുമായി പോയി. അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ മഹിള തിണ്ണക്കു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. വീട്ടിലെ ചെറിയ കുട്ടി പറമ്പിൽ ഒക്കെ ഓടിക്കളിക്കുന്നു. ഒരു നെഞ്ചിടിപ്പോടെ അവൻ തിണ്ണയിൽ കയറി അരഭിത്തിയിൽ ഇരുന്നു. കുറച്ചു ധൈര്യം സംഭരിച്ചു അവൻ ചോദിച്ചു "അക്കേ  ഇന്നലെ ഉച്ചക്ക് വാരികയുമായി വരാൻ പറ്റിയില്ല. പിന്നെ വൈകിട്ടാണ് സമയം കിട്ടിയത്. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇവിടേയ്ക്ക് വരാഞ്ഞത്. അക്ക അത് വായിച്ചോ?" മഹിള അവനെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കി. പിന്നെ അവൻ ഇരുന്ന അരഭിത്തിയുടെ  മറവിൽ അവന്റെ അടുത്തായി ഇരുന്നിട്ട് ചോദിച്ചു "എടാ.. കൊച്ചു കഴുവേറീ.. നീ ഇന്നലെ വാരികക്കകത്തു എന്താണ് വച്ചിരുന്നത്. നിനക്ക് എവിടുന്നു കിട്ടി ഇത്?" അവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു "അത് അക്കേ ഇന്നലെ അക്ക പറഞ്ഞില്ലേ ഒറ്റക്കിരുന്നിട്ടു ബോറടിക്കുന്നു എന്ന്. അതുകൊണ്ടാണ് ബോറടി മാറ്റാൻ വേണ്ടി തിരുമേനിയുടെ ഒരു കോപ്പി വച്ചതു. ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കിൽ തിരികെ തന്നേരെ". അക്ക : "നീ ആള് കൊള്ളാമല്ലോ. ഇതൊക്കെ വായിച്ചു നീയും വഷളായോ?. നീ നല്ലൊരു പയ്യൻ ആണെന്നാണ് ഞാൻ വിചാരിച്ചിരുന്നത്". അവൻ  : ഞാൻ അങ്ങനെ ചീത്തയാണന്നു അക്കയോട് ആരേലും പറഞ്ഞോ? കോളേജിൽ ഒക്കെ പഠിക്കുമ്പോൾ ഒരു രസത്തിനു വാങ്ങി ഒരെണ്ണം വായിച്ചതാണ്. അക്കയ്ക്കും ഇത്തിരി രസം ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന് കരുതി തന്നതാണ്. ഇങ്ങു തന്നേരെ ഞാൻ വലിച്ചുകീറി കളയാം". അക്ക : നീ അത് കീറിയൊന്നും കളയണ്ട. ഞാൻ അതിലെ കഥകൾ ഒന്ന് രണ്ടെണ്ണമേ വായിച്ചുള്ളു. ബാക്കി കൂടു വായിച്ചിട്ടു തരാം. അക്കയുടെ മുഖത്തെ ഗൂഢസ്മിതം കണ്ടപ്പോൾ കാര്യം വർക്ക് ഔട്ട് ആയി എന്ന് അവനു മനസ്സിലായി. അവൻ നാലുപുറവും ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു. അടുത്തെങ്ങും ആരും ഇല്ല. കൊച്ചുപെണ്ണ് അവിടൊക്കെ കളിച്ചു നടക്കുന്നു.

അവൻ അരഭിത്തിയിൽ വീടിനു അകത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്നതിനാൽ ആരെങ്കിലും വന്നാൽ അവന്റെ പുറം മാത്രമേ കാണു. അവന്റെ മുന്നിൽ തിണ്ണയിൽ ഇരിക്കുന്ന മഹിളയെ അരഭിത്തിയുടെ മറവു കാരണം ആർക്കും കാണാൻ കഴിയില്ല. ആ അസുലഭ സന്ദർഭം മുതലെടുക്കുവാൻ അവൻ