Chapter Title : മൈ ഡീമൻ [മഹി]

ഈ മെഡിസിനൊന്ന് വാങ്ങണം ...."

സിസ്റ്റർ വന്ന് പറഞ്ഞതും ഫോണിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടുനിന്നിരുന്ന നാൻസി അവരെ നോക്കി... അവരുടെ കൈയിൽ നിന്നും പ്രെസ്ക്രിപ്ഷൻ വാങ്ങി, ഫാർമസിയിലെന്ന് മരുന്ന് വാങ്ങി ഒബ്സെർവേഷൻ റൂമിലേക്ക് നടന്നു....

വാങ്ങിച്ച മരുന്നുകൾ നേഴ്സിന്റെ കൈയിൽ ഏൽപ്പിച്ച് തിരിയുമ്പോൾ നാൻസി കണ്ടു.... നിരത്തിയിട്ട ബെഡുകളിലൊന്നിൽ കണ്ണുകൾ അടച്ച് കിടക്കുന്ന ഒരുവനെ....

കാറിൽ വച്ച് അബോധാവസ്ഥയിൽ അവൻ തന്നോട് പറഞ്ഞ പേര് അവൾ ഓർത്തു....

ജോഷ്വ.... തന്റെ കാറിന്റെ മുന്നിൽ വന്നുപെട്ട, ആരെന്നോ ഏതെന്നോ അറിയാത്ത അഥിതി

തന്റെ പ്രായം ഉണ്ടാകും, ചിലപ്പോ അതിനേക്കാൾ താഴെ.... കുട്ടിത്വം വിട്ടുമാറാത്ത മുഖമെങ്കിലും പൌരുഷം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന രൂപാകൃതി....ഗോസ് ബാൻഡേജ് കഴുത്തിലൂടെ കെട്ടി,പ്ലാസ്റ്റർ ഇട്ട വലതുകൈ അതിൽ തൂക്കി ഇട്ടിട്ടുണ്ട്... നെറ്റിയിലെ മുറിവിൽ ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്തിരുന്നു....അല്ലാതെയും ശരീരത്തിൽ മുറിവുകൾ

ഉയർന്നു താഴുന്ന വിടർന്ന നെഞ്ചിൽ അലങ്കൃതമായ, നേർത്ത കറുത്ത ചരടിൽ ബന്ധിച്ചിരുന്ന തലകീഴായ കുരിശിലേക്ക് നാൻസി നോക്കി...അതിനെന്തോ ഒരു പ്രേത്യേക ഉള്ളതുപോലെ അവൾ അതിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു

അരികിൽ ആരോ ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞതിനാൽ ആവാം ജോഷ്വ  കണ്ണുകൾ തുറന്നു... അരികിൽ നിൽക്കുന്ന നാൻസിയെ നോക്കി.... ആ കണ്ണുകളിലെ കൃഷ്ണമണികൾ അവളെ ദഹിപ്പിക്കുമെന്നപോലെ കുറുകി

"ഹായ്.... മ്മ്ഹ്ഹ്.... ഇപ്പോ.... ഇപ്പൊ എങ്ങനെ ഉണ്ട്....."

നാൻസിക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു... താൻ കാരണം ഈയൊരു അവസ്ഥയിലായ ഒരുവൻ

"സുഖമുണ്ട്.... ചെയ്ത ഉപകാരങ്ങൾക്കൊക്കെ നന്ദി...."

"സോറി.... ഞാൻ പെട്ടെന്ന്,....പറഞ്ഞല്ലോ!!!ശ്രദ്ധിച്ചില്ലായിരുന്നു...."

"നന്നായി...."

അവന്റെ ശബ്ദം പരുക്കനായി....

നാൻസി ഒന്നും മിണ്ടീല.... ഒരു സ്റ്റൂൾ വലിച്ചിട്ട് അവന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു.....സമയം കടന്നുപോയി... ഹോസ്പിറ്റൽ ബില്ലുമായി നേഴ്സ് വന്നപ്പോഴേക്കും അവൾ