Chapter Title : മൈക്രോവേവ് അവന്‍ [Master]

രാവിലെ ചേട്ടന്‍ എന്റെ വീട്ടിലെത്തി. ഞാന്‍ ഒരു ചെറിയ ബിസിനസുകാരന്‍ ആണ്. ചില സംഗതികളുടെ വിതരണം ആണ് തൊഴില്‍. ആഴ്ചയില്‍ നാല് ദിവസം വാനില്‍ സാധനങ്ങള്‍ കൊണ്ടുപോയി വില്‍ക്കും; മൂന്നു ദിവസം റസ്റ്റ്‌; എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ വെള്ളമടിച്ച് ചുമ്മാ വായീ നോക്കി നടക്കും എന്നര്‍ത്ഥം.

എനിക്കുമുണ്ട് ഒരു ഭാര്യയും ഒരു കുട്ടിയും. ഓവന്‍ വാങ്ങിയ ശേഷം ചേട്ടന്‍ വീട്ടിലെത്തി എന്ന് പറഞ്ഞ ദിവസം എനിക്ക് റസ്റ്റ്‌ ഡേ ആയിരുന്നു. രാവിലെ പ്രാതല്‍ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ക്ലോക്കിലേക്ക് പത്തുമണി ആകുന്നുണ്ടോ  എന്നും നോക്കി കൊക്കിനെപോലെ ഇരിക്കുകയാണ് ഞാന്‍. എന്തിനാണെന്നല്ലേ? രാവിലേകളില്‍ പത്തുമണിക്ക് ശേഷമേ ഞാന്‍ വെള്ളമടി തുടങ്ങൂ; അതിന്റെ പിന്നിലും ഒരു കഥയുണ്ട്; പക്ഷെ പറയുന്നില്ല; കാരണം വെക്കടാ വെടി എന്നും പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ക്ഷമ പരീക്ഷിക്കാന്‍ ഈയുള്ളവന് ധൈര്യമില്ലേ!

അപ്പൊ ചേട്ടന്‍ വന്നു. കാറുണ്ട് എങ്കിലും ദരിദ്രവാസി സൈക്കിളിലെ വരൂ. കാറ് നാട്ടുകാരെ കാണിക്കാന്‍ വേണ്ടി ചുമ്മാ അങ്ങനെ മൂടിപ്പുതപ്പിച്ച് പോര്‍ച്ചില്‍ ഇട്ടിരിക്കുകയാണ്. വാവിനോ സംക്രാന്തിക്കോ ആണ് റോഡ്‌ കാണാന്‍ ആ പാവത്തിന് യോഗമുള്ളത്. പെട്രോള്‍ പമ്പ് കണ്ടാല്‍ ചായക്കട ആന്നോ എന്ന് ചോദിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ ഏക കാര്‍ എന്റെ ചേട്ടന്റെ കാറാണ്. അപ്പൊ ഞാനങ്ങനെ കാത്തുകാത്തിരുന്ന് ക്ലോക്കിലെ സൂചികള്‍ പത്തുമണിയായിരിക്കുണൂ എന്ന് കാണിച്ച അതെ സമയത്താണ് ചേട്ടന്റെ ആഗമനം. സൈക്കിള്‍ മുറ്റത്ത് വച്ചിട്ട് അതിയാന്‍ ഉള്ളിലേക്ക് വന്നപ്പോള്‍ ഞാനെന്റെ ആസനം സോഫയില്‍ നിന്നും ഉദ്ധരിച്ചു. കള്ളുകുടിക്കാറായ സമയത്താ അങ്ങേരുടെ എഴുന്നെള്ളത്ത് എന്ന് മനസ്സില്‍ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട്‌ പുറമേ ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

“അയ്യോ ജോസച്ചായാനോ..എടി റോസിയെ,