Chapter Title : മകളുടെ മദനപ്പൊയ്ക [kkwriter-2024] [Extended and Revised]

നിന്ന് നോക്കിയാൽ ടെറസിൽ ഉള്ളയാളെ കാണുകയും ഇല്ല. കുളിമുറിയിൽ അവിടെ വീണക്ക് വീട്ടുസഹായത്തിനായി നിൽക്കുന്ന പെണ്ണു ജോലി കഴിഞ്ഞ് പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പായി കുളിക്കുകയാണ്. കാണാൻ സാമാന്യം ഭേദപ്പെട്ട ശരീരമുള്ള ഇരുനിറക്കാരി. പതിനെട്ട് കഴിഞ്ഞ ഒരു കിളിന്തു പെണ്ണ്. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അവൾ മുലക്കച്ച അഴിച്ച് സോപ്പ് തേക്കുകയാണ്. ടെറസ്സിന്റെ മുകളിൽ നിന്നായതിനാൽ എനിക്ക് എല്ലാം വ്യക്തമായി തന്നെ കാണാമായിരുന്നു. അവളുടെ കൂമ്പിയ മുലകളും അതിൽ നിന്നു തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലഞ്ഞെട്ടുകളും എന്നെ വല്ലാതെ ഹരം പിടിപ്പിച്ചു. അവൾ അവളുടെ കാൽപാദങ്ങൾ നനകല്ലിന്മേൽ കയറ്റിവെച്ച് അവൾ ഉടുത്തിരുന്ന മുണ്ട് മുകളിലേക്ക് വകഞ്ഞുമാറ്റി അവളുടെ കൊഴുത്തുരുണ്ട തുടകളിൽ സോപ്പ് പതച്ചു തേക്കുന്നത് ഞാൻ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നു പോയി. അവളുടെ കരങ്ങൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിന്റെ രഹസ്യ ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് സോപ്പ് തേച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും എന്റെ കൊച്ചു തമ്പി കൊടിമരം കണക്കെ സടകുടഞ്ഞ് ഉണർന്നെണീറ്റിരുന്നു. ഇങ്ങനെ നോക്കി മതിമറന്നു നിൽക്കുമ്പോഴാണ്‌, ആരോ മുരടനക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു ഞാൻ ഞെട്ടി താഴെ മുറ്റത്തേക്ക് നോക്കിയത്. അവിടെ നിന്ന് വീണ എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നതുകണ്ട് ഞാൻ ആകെ ചമ്മി വല്ലാതെയായി. ഞാൻ വേഗം തന്നെ താഴെയെത്തി തുണിമാറി ക്ലബ്ബിലേക്ക് വച്ചുപിടിച്ചു. അന്ന് പതിവിലും വൈകിയാണ് ഞാൻ തിരികെ എത്തിയത്.ക്ലബ്ബിൽ നിന്നും കഴിച്ചു എന്നു ജിനുവിനോട് പറഞ്ഞ് വീണയ്ക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ തടിതപ്പി, മുറിയിലെത്തി കിടന്നുറങ്ങി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കാപ്പി കുടിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ മകൾ ജിനുവിനോട് പറയുന്നത് കേട്ടു, ‘ആ മീരപെണ്ണ് ഇനി മുതൽ വിട്ടുപണിക്കു വരണ്ടായെന്നു പറഞ്ഞെന്നും, അതിനു പകരമായി അവളുടെ തളേള അയക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നും.’ ഞാൻ പതിയെ ഒന്നു പാളിനോക്കിയപ്പോൾ, വീണ എന്നെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടാണിതെല്ലാം പറഞ്ഞെതെന്ന് വ്യക്തമായി. ബിസ്സിനസ്സ് ടൂർ പോകാനുള്ള തിരക്കിലായതിനാൽ ജിനു വീണ പറയുന്നതൊന്നും കാര്യമായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. “ആ നിന്റെ ഇഷ്ട്ടമ്പോലെ.” എന്നു പറഞ്ഞ് പതിനഞ്ച് ദിവസം നീളുന്ന ബിസ്സിനസ്സ് യാത്രക്കായി, “അച്ഛാ പോയി വരട്ടേ.” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ജിനു തിരക്കിട്ടിറങ്ങി. അവന്‌ എത്രയും വേഗം എയർപോർട്ടിൽ എത്തേണ്ടതാണ്‌. വീണ വല്ലതുമൊക്കെ ചോദിച്ചേക്കും എന്ന ഭയത്തിൽ ഞാനും പെട്ടെന്നു തന്നെ തോട്ടത്തിലേക്ക് എന്നു പറഞ്ഞ് സ്ഥലം കാലിയാക്കി. ഉച്ചക്ക് ഊണു കഴിഞ്ഞുള്ള പതിവുറക്കവും അന്നു വേണ്ടന്നുവെച്ച്, നാലു നാലരവരെ വെറുതേ തോട്ടത്തിൽ കൂടി ചുറ്റിക്കറങ്ങി നടന്നു. വീട്ടിൽ തിരികെ എത്തിയപ്പോൾ വീണ എവിടെയോ പോകാനായി, റെഡിയായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. “അച്ഛൻ ഇരിക്ക്, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ചായ കൊണ്ടുവരാം” എന്നു