Chapter Title : മകന്റെ കൂട്ടുകാര് 12 [Love]

പലയിടതായി തൊട്ടു തടവി കൊണ്ടിരുന്നു

അവന്റെ കൈ മെസേജ് ചെയ്യുന്നപോലെ നടുവിൽ നല്ലോണം തിരുമ്മി കൊടുത്തു.

അതിനിടയിൽ അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്താൻ ആയി അഖിൽ ജെസിയോട്

അഖിൽ : വേദന ഉണ്ടേൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം മമ്മി ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട വാ

ജെസി : കുഴപ്പമില്ല സെരിയായിക്കൊള്ളും ഇപ്പോ ലേശം വെത്യാസം ഉണ്ട്

അപ്പോഴും ജെസിയുടെ അരയിൽ ശ്യാമിന്റെ കൈ കൈ ചലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ശ്യം : ആന്റി ഒന്ന് കിടക്കുമോ എങ്കിൽ നല്ലോണം ഒന്ന് തിരുമ്മായിരുന്നു. ഇതിനു വേണ്ടി ഇനി ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവണ്ട വെറുതെ ഓരോ മരുന്ന് കഴിച്ചു ശരീരം കളയണ്ട  ഞാൻ സെരിയാക്കി തരാം.

ജെസി : മ്മ്

അഖിൽ ഇടക്ക് കേറി പറഞ്ഞു : ചികിൽസിക്കേണ്ടത് ചികിൽസിക്കണം അല്ലെ ഇനിയും വരും ഇവൻ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയും മമ്മി നമുക്ക് പോകാം

ജെസി : ഇപ്പോ കുഴപ്പമില്ലടാ കുറഞ്ഞപോലെ ഒരു ആശ്വാസം തോന്നുന്നുണ്ട്

ശ്യം : ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ കുറയും എന്ന്

ജെസി : ഇപ്പോ ചെറുതായി ഉള്ളു കുഴപ്പമില്ല

ശ്യം : ആന്റി ഇവിടെ കുഴമ്പോ മൂവ് ഇരിപ്പുണ്ടോ

ജെസി : ഹാ ഉണ്ടാവും ഏന്തേ

ശ്യം : എങ്കിൽ അതൊന്നു ഇട്ടു നല്ലോണം തിരുമ്മിയാൽ ശരിയാവും  വേഗം മാറിക്കോളും ആശ്വാസം കിട്ടും

അഖിൽ : അതൊന്നും വേണ്ട

ജെസി : നീ മിണ്ടാതിരിക്കു അവൻ ചെയ്യട്ടെ ഇനി എനിക്ക് വയ്യ കുഴബിടാൻ

അഖിൽ : അത് ഞാൻ ഇടാം

ജെസി :അതിനു നിനക്ക് അറിയോ ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ

അഖിൽ : അതിനു കുഴമ്പിട്ട് തിരുമ്മാൻ അറിയാണോ

ശ്യം : അതൊക്കെ വേണം കാശേരുക്കൾ നോക്കി തിരുമ്മണം എന്നാലേ വേദന മാറു

ജെസി : നീ പൊ കിച്ചണിൽ അടിയിലത്തെ ഡ്രോയിൽ ഒരു ടിന്നിൽ ഇരിപ്പുണ്ട് എടുത്തിട്ട് വാ

മോൻ : ഞാൻ എടുക്കാം മമ്മി

അതും പറഞ്ഞു മോൻ ഓടി കിച്ചണിൽ പോയി .

അവൻ അതുമായി വേഗം വന്നു

ശ്യം ആന്റി സോഫയിലേക്ക് കിടന്നു കമഴ്ന്നു കിടന്നാൽ നന്നായിരിക്കും.

ജെസി അവൻ