Chapter Title : മകന്റെ കൂട്ടുകാരൻ [??????]

ജീവിക്കുന്നെ? എന്തെല്ലാം കാര്യങ്ങൾ അങ്ങനെ എവിടെയെല്ലാം നടക്കുന്നു! എന്നിട്ടാ!" അഫ്രീൻ മനസ്സിലാകാത്തത് പോലെ അവളെ നോക്കി. "പോരാത്തതിന് ഫർഹാൻ കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന ചെക്കനും...അതും ഒറ്റയ്ക്ക് റൂമെടുത്ത് താമസിക്കുന്ന ചെക്കൻ..." "ഒറ്റയ്ക്കല്ല!" അഫ്രീൻ തിരുത്തി. "ഒറ്റയ്ക്കാണ് എന്നാരു പറഞ്ഞു. അവന് നല്ല ഒരു റൂം മേറ്റ് ഉണ്ട്!" "ആർക്കറിയാം നല്ലതാണോ പെഴയാണോ എന്ന്!" ഫൗസിയ പറഞ്ഞു. "എന്തായാലുംകോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന പിള്ളേർക്ക് ...അത് പെണ്ണായാലും ആണായാലും ഇങ്ങനത്തെ കാര്യത്തിൽ നല്ല മുറ്റ് അറിവാ...അതാ പറഞ്ഞെ ഇത്താത്ത അവന്റെ മുമ്പി നിക്കുമ്പം എളിയ്ക്ക് കയ്യും കുത്തി ഒന്നും നിക്കണ്ട. ഈ മൊല രണ്ടും തള്ളി തുറിച്ച് ചെറുക്കന് വേണ്ടാത്ത തോന്നലും ശീലോം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കേണ്ട," "വേണ്ടാത്ത ശീലമോ?" "ആ ..ഇങ്ങനത്തെ ശീലം!" അവൾ വിരലുകൾ വൃത്തത്തിൽ മടക്കി മുമ്പോട്ടും പിമ്പോട്ടും തള്ളി ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അവന് പത്തിരുപത് വയസ്സായില്ലേ? ആ ശീലമൊക്കെ നേരത്തേ തൊടങ്ങിക്കാണും!" "ആ എന്നാ ഇന്ന് ഇത്താത്തയുടെ മൊലേം കുണ്ടിയും ഓർത്തായിയിരിക്കും അവൻ ഇത് ചെയ്യുന്നേ!" അവൾ വീണ്ടും വിരലുകൾ മടക്കി ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "നിന്റെ കാര്യം!" അഫ്രീൻ ചിരിച്ചു. "നിന്റെ വായിൽ ഇങ്ങനത്തെ വർത്തനമേ ഉള്ളൂ ഫൗസീ?" "ഇത്താത്തയ്ക്ക് അത് പറയാം!"

ഫൗസിയായുടെ മുഖത്ത് വിഷാദം കടന്നുവന്നു. "കെട്ട്യോന്റെ കൂടെ നാലഞ്ചു വർഷമെങ്കിലും നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞിട്ട് സുഖമായി താമസിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം കിട്ടീല്ലേ? എന്റെ കാര്യമോ? വെറും രണ്ടു മാസം!" അഫ്രീൻ വിഷമത്തോടെ അനുജത്തിയെ നോക്കി. "അതിനിപ്പം..." അഫ്രീൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "അതിനിപ്പം എന്താ?" ഫൗസിയ ശബ്ദമുയർത്തി ചോദിച്ചു. "കഴച്ചിട്ട് വയ്യ ഇത്താത്ത! ഇത്താത്തയോടല്ലേ എനിക്കിതൊക്കെ പറയാൻ