Chapter Title : മകന്റെ കൂട്ടുകാരൻ

ബ്ലൗസിന് താഴെ വലിയ വയറ്റിൽ എന്തോ ഉരുണ്ട് കയറും പോലെ...തൂറാനോ മുള്ളാനോ മുട്ടും പോലെ... നടു തളരും പോലെ... കാലുകൾ കുഴയുന്നു... കവക്കിടയിലെ തുറിച്ച കവിളുകൾക്കിടയിലെ വെട്ടിപൊളിച്ച ചക്കയിൽ നിന്നും തേനിൽ കുളിച്ചു തല പുറത്തേക്ക് നീട്ടിയ കന്ത് ഇരുന്നു ചൊറിയുന്നു.. എന്തെല്ലാമാണ് ആ തെമ്മാടി ചെക്കൻ ഫോണിലൂടെ വിളിച്ചു പറയുന്നത്.. അവന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളുടെ ചൊടികളിൽ നാണം കലർന്നൊരു പുഞ്ചിരി വിരിയിച്ചു...

മക്കളെല്ലാം മാറി താമസിച്ചപ്പോൾ ചെലവിന് വകയില്ലാതെയാണ് ലുലുമാളിൽ ക്ളീനിംഗ് ജോലിക്ക് ചേർന്നത്.. അന്നൊരു ശനിയാഴ്ച ആയിരുന്നു.. മോപ്പ് ചെയ്യുമ്പോളാണ് ആന്റീന്നൊരു വിളി.. എന്നെ ആരാ ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ വിളിക്കാൻ.... ആരാന്നറിയാതെ ചുറ്റും നോക്കുമ്പോളാണ് ഒരു പയ്യൻ വന്ന് തോളിൽ പിടിച്ചത്..

"ആന്റീ എന്നെ മനസ്സിലായോ "

എന്റെ മുഖത്തെ അമ്പരപ്പ് കണ്ട് അവൻ തന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തി.

"ആന്റി ഞാൻ ബാലുവാണ്... കിഷോറിനൊപ്പം പഠിച്ചിരുന്ന "..

"ആ.. "

എനിക്ക് ആളെ പെട്ടന്ന് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും വെറുതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു... അവനിപ്പോൾ ദുബായിലാണത്രെ.. ലീവിന് വന്നപ്പോൾ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ലുലുമാളിൽ കറങ്ങാൻ വന്നതാണ്. അവൻ അവന്റെ കൂട്ടുകാരെ എല്ലാം പരിചയപ്പെടുത്തി കൂടെ നിർത്തി ഫോട്ടോ എല്ലാം എടുത്താണ് പോയത്.

എനിക്കവന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ സത്യത്തിൽ അദ്ഭുതമായിരുന്നു.. ഹൈക്ലാസ്സ് കൂട്ടുകാരുമായി വരുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ ക്ളീനിംഗ് ജോലിക്ക് നിൽക്കുന്ന നമ്മളെ തിരിച്ചറിയുമെന്ന് പോലും ഉറപ്പില്ലാത്ത പഴയൊരു കൂട്ടുകാരന്റെ അമ്മയെ ഇങ്ങനെ വന്നു ഓർമ്മ പുതുക്കോ? ഇങ്ങനെ എല്ലാവരേയും പരിചയപ്പെടുത്തി ഫോട്ടോ എല്ലാം എടുക്കോ.? പുതുതലമുറ ഒരു പക്ഷെ ഇങ്ങനെയെല്ലാം ആയിരിക്കും.. അല്ല ഞാനും കാണാൻ അത്ര മോശമൊന്നു മല്ലല്ലോ... വീണ്ടും കണ്ണാടിയിലേക്ക്