Chapter Title : മകന്റെ നാവു തൊട്ടപ്പോൾ തേനൊലിച്ച അമ്മപ്പൂർ

മകന്റെ നാവു തൊട്ടപ്പോൾ തേനൊലിച്ച അമ്മപ്പൂർ

ബന്ധുവിന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ബസ്സിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ആ വേനൽമഴ പെയ്തുതുടങ്ങിയത്. കയ്യിൽ കുടയുണ്ടായിരുന്നില്ല. പെയ്യാൻ വെമ്പിനിന്ന കാർമേഘങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വലിയ തുള്ളികളായി ഞങ്ങളുടെ മേൽ പതിക്കാൻ തുടങ്ങി. മഴയുടെ തണുപ്പറിഞ്ഞ്, ഒന്നുറക്കെ ചിരിച്ച്, ഒടുവിൽ ഞാനും അമ്മയും കൂടി ഓടിപ്പിടഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തി.

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും അമ്മ ആകെ നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരുന്നു. നനഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മാത്രം പോരാ; അമ്മ ഉടുത്തിരുന്ന സാരിയും പിങ്ക് നിറമുള്ള ബ്ലൗസും ശരീരത്തോട് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. ആകാശത്തുനിന്ന് വീണ വേനൽമഴയുടെ മുത്തുകൾ അമ്മയുടെ ദേഹമാകെ പടർന്നുപിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

മഴവെള്ളത്തിന്റെ ചാലുകൾ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങി ആ വലിയ പൊക്കിൾച്ചുഴിയിൽ വന്ന് നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പ്രകൃതി ഒഴുക്കിയ പനിനീർ തടാകം പോലെ അതൊരു അപൂർവ്വ ഭംഗിയായി തോന്നി. നനഞ്ഞൊട്ടിയ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും ലാവണ്യവും അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. ഒരു ശിൽപ്പിയുടെ കയ്യിലെ വിസ്മയം പോലെ, മഴ നനഞ്ഞ ആ രൂപം അമ്മയുടെ മാതൃത്വത്തിന്റെ പ്രഭയോടൊപ്പം ഒരു പ്രത്യേക സൗന്ദര്യവും ആവാഹിച്ചതുപോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. ആ വേനൽമഴ ഒരേസമയം പ്രകൃതിയെയും അമ്മയെയും ഒന്നുപോലെ സുന്ദരിയാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു.

പത്മിനി... എന്റെ 'അമ്മ 45-ന്റെ വസന്തത്തിൽ നിന്നും പൊട്ടിവിരിഞ്ഞ ഒരു പൂവ് പോലെ. സാരിയിൽ അവൾ നിന്നപ്പോൾ, ലോകം തന്നെ ശ്വാസമടക്കി നോക്കി.

കേരളീയ തനിമ വിളിച്ചോതുന്ന കസവുള്ള സെറ്റ് സാരിയിൽ അവൾ നിൽക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക ചന്തമാണ്. സ്വർണ്ണനൂലുകൾ പാകിയ സാരിയുടെ ഓരോ ചുളിവിലും അവളുടെ പ്രൗഢി നിറഞ്ഞുനിന്നു. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് തന്റെ നീണ്ട കറുത്ത