Chapter Title : മകന്റെ നാവു തൊട്ടപ്പോൾ തേനൊലിച്ച അമ്മപ്പൂർ

ഗൗരവവും അതേസമയം ഒരു കൗതുകവും കലർന്നിരുന്നു. ചേച്ചി തന്റെ ഗ്ലാസിലെ മദ്യം സാവധാനം നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് അവനെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി. അച്ചു തുടന്നു:

"അമ്മയുടെ ആ മുടിയില്ലേ ചേച്ചി... അത് കാണുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക ചന്തമാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് ആ മുടി തോർത്തി വിരിച്ചിടുമ്പോൾ വീടൊന്നാകെ ആ തുളസിപ്പൂവിന്റെയും എണ്ണയുടെയും മണം നിറയും. എനിക്ക് അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളെ മതി. മുടി കെട്ടുമ്പോൾ ആ വലിപ്പവും അഴകും... അതൊരു ഐശ്വര്യമാണ്."

അച്ചുവിന്റെ വിവരണത്തിൽ ചേച്ചിക്ക് ചിരി അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. "നീ എന്താടാ ഈ പറയുന്നത്? ഈ കാലത്ത് അത്രയും നീളമുള്ള മുടിയൊക്കെ ആർക്കാ ഉണ്ടാവുക? എല്ലാവരും മുടി വെട്ടി ഷോർട്ട് ആക്കി നടക്കുന്ന കാലമാണിത്. നിനക്ക് വല്ല പഴഞ്ചൻ നായികമാരെയും കണ്ടുപിടിക്കേണ്ടി വരും."

"അതിനിപ്പോൾ ഫാഷൻ നോക്കിയിട്ട് എന്തിനാ ചേച്ചി?" അച്ചു അല്പം വാശിയോടെ ചോദിച്ചു. "എനിക്ക് ഫാഷനല്ല, ഒരു പെണ്ണായാൽ അമ്മയെപ്പോലെ ഐശ്വര്യം വേണം. അമ്മയുടെ ആ വലിയ കണ്ണുകൾ, സംസാരിക്കുമ്പോൾ വിരിയുന്ന ചിരി, പിന്നെ ആ നടപ്പ്... എല്ലാം ഒരു പ്രത്യേക ചേലാണ്. അമ്മ സാരിയുടുത്ത് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ലേ? ഒരു മഹാലക്ഷ്മിയെപ്പോലെ തോന്നും. എനിക്ക് വേണ്ട പെണ്ണിനും ആ ഒരു ഗാംഭീര്യം വേണം."

ചേച്ചി ഫോൺ കട്ടിലിൽ വെച്ച് അവനെ കളിയാക്കുന്ന രീതിയിൽ നോക്കി. "അപ്പോൾ നീ വെളുപ്പും തടിയും മുടിയും ഒക്കെ അളന്നു തൂക്കി നോക്കിയാണോ പെണ്ണ് കാണാൻ പോകുന്നത്? അച്ചു, നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ടൈപ്പ് പെൺകുട്ടികൾ ഈ കാലത്ത് കുറവാണ്. പിന്നെ നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ, അമ്മയെ കാണാൻ ഇപ്പോഴും നല്ല ചേലാണ്. നീ ഇത്രയും കാലം ഇതൊക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചു നടക്കുകയായിരുന്നോ?"

"പിന്നല്ലാതെ! ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാത്തതായി ഒന്നുമില്ല." അച്ചു പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ചേച്ചിയുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. അവന്റെ ലക്ഷ്യം ആ ഫോൺ ആയിരുന്നു. പക്ഷേ ചേച്ചി വളരെ തന്ത്രപൂർവ്വം ഫോൺ മറിച്ചുപിടിച്ചു.

"എടാ... അമ്മയെപ്പോലെ തടിയുള്ള ഒരാളെ വേണമെന്ന് നീ പറഞ്ഞില്ലേ, അത് കേട്ടാൽ അമ്മ നിന്നെ അടിക്കും. അമ്മയ്ക്ക് തടിയുണ്ടെന്ന് പറയുന്നത് അമ്മയ്ക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടമല്ല," ചേച്ചി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"അമ്മയ്ക്ക് തടിയുണ്ടെന്നല്ല ചേച്ചി,