Chapter Title : മലരമ്പനും കലിപ്പത്തിയും [കൊമ്പൻ]
തേങ്ങയൊക്കെ അരക്കാൻ ഇത് തന്നെ ധാരാളം!”
“കണ്ടോ കണ്ടോ തേങ്ങാ അങ്ങനെ രണ്ടായി രണ്ടായി പിളർന്നു അരയുന്നത്.”
“പതിയെ ദീപു, തേങ്ങാപ്പാൽ വന്നാൽ പിന്നെ ചമ്മന്തി മധുരിക്കും.”
“അതിനല്ലേ ഞാനീ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്?”
“രണ്ടു മുളകിയിട്ടുള്ളു, എരിവുണ്ടാകുമോ ദീപു.”
“നോക്കട്ടെ!” എന്നും പറഞ്ഞു മുളകുള്ള ചമ്മന്തിയുടെ ഒരംശം ദീപു വിരൽകൊണ്ടെടുത്തു സിന്ധുവിന്റെ ചുണ്ടിനുമുന്നിൽ വെച്ചു.
“ഞാനോ?”
“ഉം നോക്കിയിട്ട് പറ”
സിന്ധു അതിൻപ്രകാരം അവളുടെ തുടുത്ത നാക്ക് നീട്ടിയതും, ദീപു ചമ്മന്തി അതിലേക്ക് വെച്ചുകൊടുത്തു. “ആഹ് എരിയിന്നു ദീപൂ”
സിന്ധുവിന്റെ തുടുത്ത കവിളുകൾ വിറക്കുന്നതും അവൾ കൈകൊണ്ട് കുടയുന്നതും തുടരുന്നതും എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ദീപു, അവൻ സിന്ധുവിനെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചു വേഗം തിരിച്ചു. സിന്ധു അപ്പോഴും കണ്ണടച്ച് തന്നെ ഇരിപ്പായിരുന്നു.
സിന്ധു പതറി! ദീപുവിന്റെ നോട്ടം അത്ര ശരിയല്ല, അവൻ ആവേശത്തിലാണ്. അവൾക്കെന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതിനു മുൻപ് ദീപുവിന്റെ ഇരുകൈകളും സിന്ധുവിന്റെ കവിളിൽ അവൻ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
“ദീപൂ…”
“അടങ്ങിയിരിക്ക്!” ദീപുവിന്റെ കല്പന ഉറച്ച ശബ്ദത്തിലായിരുന്നു. അവന്റെ നിശ്ചയദാർഢ്യം അവളിൽ വിധേയത്വം തീർത്തിരുന്നു.
ശ്വാസോച്ഛാസം കൂടിക്കൂടി വന്നു. ദീപുവിന്റെ ചുണ്ടു അവൻ ഏടത്തിയുടെ ചുണ്ടിന്മേൽ അമർത്തിയതും. ചെറിയൊരു ഞെരക്കത്തോടെ സിന്ധു അവനെ തള്ളിമാറ്റാൻ തുനിഞ്ഞു. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ കീഴ്ച്ചുണ്ടുകളെ അവൻ കടിച്ചെടുത്തിരുന്നു. ഏട്ടന്റെ ഭാര്യയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അവളുടെ മുലകൾ ഉയർന്നും താഴ്ന്നും കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോ ദീപു അവന്റെ നാവിനെ സിന്ധുവിന്റെ വായിലേക്ക് ഇട്ടു. സിന്ദുവാകട്ടെ പേടിച്ച പേടമാൻ പോലെ അവനുവേണ്ടി ചുണ്ടുകളെ പകുത്തുകൊടുത്തുകൊണ്ട് അവളുടെ കാലുകളെ പതിയെ പൊക്കി.
ആ നിമിഷം മുതൽ സിന്ധുവിന്റെ
💬 Comments
View all comments