Chapter Title : മംഗല്യധാരണം 6 [Nishinoya]

ഷോ ഓഫ്‌ നടത്തിയ അന്ന് രാത്രി നിനക്ക് കിട്ടിയത് ഒന്നും പോരെ. കാർത്തി തടഞ്ഞത് കൊണ്ട നിന്നെ അന്ന് ജീവനോടെ വിട്ടേ. ഇല്ലകിൽ എന്റെ പെങ്ങളെ നോക്കിയ ഈ കണ്ണ് രണ്ടും ഞാൻ കുത്തിപ്പൊട്ടിച്ചേനെ..." ദേഷ്യം കടിച്ചമർത്തി ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"... അയ്യോ ഞാൻ പേടിച്ചു പോയി 😏. അന്നത്തെ ആ തല്ല് 1 ആഴ്ച മരുന്ന് ഇട്ടപ്പോൾ തന്നെ സെരിയായി.അത് കൊണ്ട് നീ അത് വിട് ഇപ്പൊ അതിനേക്കാൾ വലിയ ഒരു ഗിഫ്റ്റ് അല്ലെ നിനക്ക് ഞാൻ തന്നത്..." ചാരുവിനെ അവൻ ഒന്ന് പാളിനോക്കി എന്റെ കാതിൽ പറഞ്ഞു

"...അല്ലെങ്കിലും എന്റെ എച്ചിൽ നക്കാനെ നിനക്ക് യോഗം ഉള്ളു..." അരുൺ എന്റെ രണ്ട് തോളിലു പിടിച്ചു നേരെ നിർത്തി ചിരിച്ചു.

എനിക്ക് ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറങ്ങലിച്ചു വന്നു അരുണിനെ ഇടിക്കാനായി കൈ പൊക്കിയതും ചാരു എന്റെ കൈയിൽ കയറി പിടിച്ച് കണ്ണുകൊണ്ട് വേണ്ട എന്ന് ആംഗ്യം കട്ടി. ഞാൻ അവളുടെ കൈ കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും ഫോട്ടോഗ്രാഫർ അരുണിനെ സൈഡിലായി നിർത്തി ഫോട്ടോ എടുത്ത് വിട്ടു.

"...അവൻ എന്താ പറഞ്ഞത് ആദി..." സ്റ്റേജിൽ നിന്നും അവർ ഇറങ്ങിയതും ചാരു എന്നോട് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കത്തുന്ന കോപത്താൽ അവളെ നോക്കി. എന്റെ ഭാവമാറ്റം കണ്ട് പേടിച്ചിട്ടാവണം പിന്നെ എന്നോട് ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. ഇതെല്ലാം കണ്ട് കാർത്തി മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണുകൊണ്ട് അവൻ എന്താ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാൻ അരുൺ നിന്ന സൈഡിലേക്ക് നോക്കി അവനും അവിടേക്ക് നോക്കി. അവന് കാര്യം മനസിലായി. എല്ലാം അവൻ നോക്കിക്കോളാം എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു ദിയയെ അവിടെ ആക്കി അവൻ പിന്നിലേക്ക് പോയി.

എനിക്ക് സ്റ്റേജിൽ നിന്നിട്ട് ഒരു മനഃസമാധാനവും കിട്ടുന്നില്ല. എല്ലാം വലിച്ചെറിഞ്ഞു ആ മൈരനെ കൊല്ലാൻ ഉള്ള ദേഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നെയും ചരുവിനെയും കഴിക്കാൻ കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി. എനിക്ക് കഴിക്കാൻ ഒരു മൂടും ഇല്ലായിരുന്നു. കഴിക്കാനായി ഇരുന്നതും ജിമ്മിലെ കുറച്ചു പയ്യന്മാർ അരുണിനെയുക്കൂട്ടി കലവറയിലേക്ക് പോവുന്നത് കണ്ടു. കാര്യം എന്താണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായില്ല. തോട്ടുപിന്നാലെ ഷർട്ടിന്റെ കൈയ്യും മടക്കി