Chapter Title : മനക്കൽ ഗ്രാമം 10 [Achu Mon]

പ്രത്യകമൊരുക്കിയ പിഠത്തലിരുത്തി...

കഴിഞ്ഞ 7 ദിവസമായിട്ട് നടത്തിയ ഹോമങ്ങളുടെ അവസാനം ആണ് ഇന്ന്...ഒരു ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോഴത്തേക്കും ചടങ്ങുകൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു....

എല്ലാവരും ബ്രെഹ്മദത്തൻ നമ്പൂതിരിയുടെ വാക്കുകൾക്കായിട്ട് കാതോർത്തു...

ബ്രെഹ്മദത്തൻ നമ്പൂതിരി ഉച്ചഭാഷിണിയിലൂടെ :

കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു നാളായി ഈ നാടിനെ അടക്കം ബാധിച്ച പ്രേശ്നങ്ങൾക്കും അതിനെ തുടർന്നുണ്ടായ സംഭവ വികാസങ്ങളും ഏവരും അറിഞ്ഞു കാണുമല്ലോ...

ഞാൻ അതിലേക്കൊന്നും അതികം കടക്കുന്നില്ല ... ഇവിടെ കുടിരിക്കുന്ന എല്ലാവരിലും അത് പ്രേകടമാണ്...

തിങ്ങി നിറഞ്ഞ ജനക്കൂട്ടം വളരെ ശ്രേധയോടെ നമ്പൂതിരി പറയുന്നത് ശ്രേധിച്ചു കേൾക്കുകയാണ്...

കഴിഞ്ഞ കുറച്ച ദിവസമായി ആ പ്രേശ്ന പരിഹാരത്തിനായി ഞാൻ ശ്രേമിക്കുകയാണ്.. പല പല തടസ്സങ്ങളും നേരിട്ടങ്കിലും ഇന്നതിന് ഒരു സമാപ്തി കൈവരികയാണ്....

നമ്മളും നമ്മളുടെ അപ്പനപ്പൂപ്പന്മാരും ചെയ്തു വെച്ച ദുഷ്കർമങ്ങളുടെ ഫലമാണ് നമ്മൾ അനുഭവിക്കുന്നത്... അതിൽ നിന്നാർക്കും ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ ആവില്ല....

ഈശ്വരകോപമാണ്...

ഈശ്വരൻ നേരിട്ട് ഒന്നും ചെയ്യില്ല,, അദ്ദേഹം അതിനു വേണ്ടി ആളുകളെ നിയോഗിക്കുകയാണ് ചെയുന്നത്... ഇവിടെ ഈശ്വരൻ ഈ പയ്യനെ ആണ് തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നത്... ഇവനിലുടെ മാത്രമേ നിങ്ങളുടെ പ്രേശ്നത്തിന് ഒരു പരിഹാരം ഉള്ളു....

ജനക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്നൊരാൾ ഇത് ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും... അതും ഈ പയ്യൻ കൊല്ലക്കുടിയിൽ ജനിച്ചവനാണ്...

അത്രേം പറഞ്ഞതേയുള്ളു അയാൾ അവിടെ കുഴഞ്ഞു വീണു... ആർക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല ... അയാളുടെ കണ്ണുകൾ എല്ലാം തുറിച്ചു വെളിയിലേക്ക് വന്നു...

അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന വൈദ്യർ ഓടി വന്നയാളെ നോക്കി.... കുറച്ചു നേരത്തെ ശുശ്രുഷക്കെ ശേഷം അയാൾ കുഴപ്പമില്ലാതെ എഴുനേറ്റു....

എല്ലാവരിലും ഒരു ഭയം ഉടലെടുത്തു.... ബ്രെഹ്മദത്തൻ നമ്പൂതിരി ഉൾപ്പെട ഭയന്ന് നിലത്തിരുന്നു...

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവിടുന്നെഴുനേറ്റു.... എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയില്ല.. അവിടിരുന്നിട്ട് എനിക്കും ഒരു വിമ്മിഷ്ടം .... എല്ലാവരും എന്നെ തന്നെ നോക്കുകയാണ്.... ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു...

എല്ലാവരും എനിക്ക് വഴി മാറിതന്നു...

ഏതോ ബാധ കണ്ടത് പോലെയാണ് എല്ലാവരും എന്നോട് പെരുമാറുന്നത്....ഞാൻ ഒന്നും ശ്രെദ്ധിക്കാതെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു... കുറച്ചു ദുരം ചെന്നപ്പോഴത്തേക്കും വാനര പട എവിടുന്നോ എന്റെ കൂടെ ഓടിയെത്തി...

അവരെന്തൊക്കയോ ചോദിക്കുന്നുണ്ടെലും എന്റെ മനസ്സ് വേറെ എവിടെയോ ആണ്