Chapter Title : മനക്കൽ ഗ്രാമം 7 [Achu Mon]

വേളി കഴുപ്പിച്ച വിടാൻ പറ്റുമോ... ഇപ്പൊ ഇത് പുറത്തറിയാതിരിക്കാൻ നോക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.. നമ്മുക്ക് പിന്നീട് ആലോചിച്ചു ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാം.. പ്രത്യകിച്ചു ഏട്ടന്മാർ ഇപ്പൊ ഇത് അറിയണ്ട... അവർ എടുത്ത് ചാടി എന്തെകിലും ചെയ്താൽ നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്കാണ് കേട്...

ശ്രീകലയുടെ അമ്മയും, ശ്രീകലയും വലിയമ്മയുടെ കൂടെ അവിടെ തന്നിരുന്നു.. ജയയും, അന്നമ്മയും അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി...

മനോജ് ഇതൊന്നും അറിയാതെ റോസിയെയും,ജയയും, അന്നമ്മയും വളക്കാമെന്നു കരുതി രാവിലെ തന്നെ മുകളിലേക്ക് കയറി വന്നു...

അവർ വന്നപ്പോ തൊട്ട് അവരുടെ പുറകിന്നു നടക്കുകയാണ്. വാലാട്ടി പട്ടിയെ പോലെ...പക്ഷെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.. ഇതുവരെ സാഹചര്യം ഒത്തു വന്നിട്ടില്ല... അതുമല്ല അവളുമാർ ഒരു പുലിന്റെ വില പോലും അവന് കൊടുക്കുന്നില്ല...

ചേച്ചിയെയും അനിയെത്തിയെയും മര്യാദയ്ക്ക് സുഖിപ്പിക്കാൻ പറ്റാത്തവനെ അവളുമാർ മൈൻഡ് ചെയ്യുമോ... ഇപ്പൊ ചേച്ചിയും അനിയത്തിയും പോലും അവന്ന് കൊടുക്കുന്നില്ല... പിന്നാലെ അവളുമാർ...

ശൂളം ഒക്കെ അടിച്ച അണ്ണൻ നൈസ് ആയിട്ട് അവളുമാരുടെ മുറിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുമ്പോഴാണ് ലക്ഷ്മിയുടെ മുറിയിൽ അവന്റെ അമ്മ തറയിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടത്...

അപ്പോഴത്തേക്കും ശ്രീലക്ഷ്മിക്കും, റോസിക്കും ബോധം വന്നിരുന്നു... റോസി പുതപ്പ് പുതച്ചു കൊണ്ട് റൂമിലേക്ക് പോയിരുന്നു... അവിടിരുന്നാൽ പണിപാളുമെന്നറിയാമായിരുന്നു... ശ്രീലക്ഷ്മി വസ്ത്രം ഒക്കെ ഇട്ടിട്ടു കട്ടിലിൽ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുകയാണ്, ശ്രീകല അടുത്തിരിപ്പുണ്ട്... ചെറിയമ്മ വലിയമ്മയുടെ അടുത്തിരിക്കുകയാണ്....

അപ്പോഴാണ് കാര്യമൊന്നുമറിയാതെ മനോജ് കേറി വരുന്നത്...

വന്നയുടനെ മനോജ് : എന്നാ പറ്റി.. എന്ന എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നെ...

ഉടനെ അവിടെ കിടന്ന് ഒരു തടിക്കഷണം വെച്ച വലിയമ്മ അവനെ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി... ചെറിയമ്മ ഓടി വന്ന് പിടിച്ചു മാറ്റി...അപ്പോഴേക്കും പുറം വഴി 3 4 അടി അവനു കിട്ടിരുന്നു...

അവൻ : എന്തിനാ എന്നെ തല്ലുന്നേ... ഞാൻ എന്ന ചെയ്തിട്ട...

വലിയമ്മ വീണ്ടും തല്ലാനോങ്ങി കൊണ്ട് അവനോട് : കുടുംബത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ ഉണ്ടായ നശൂലം... അമ്മയും പെങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിവില്ലാത്ത നാശം ... ഈ കണക്കിന്ന് അവൻ എന്നെ....

ചെറിയമ്മ: ഏടത്തി....

ആ വിളി കേട്ട് വലിയമ്മ ബാക്കി വിഴുങ്ങി...

അവനെ ഒന്നും മനസിലായില്ല....

വലിയമ്മ :