Chapter Title : മനക്കൽ ഗ്രാമം 7 [Achu Mon]

പെങ്ങന്മാരെ കുട്ടി കൊടുക്കാൻ നടക്കുന്ന നശൂലം... എന്റെ വയറ്റി തന്നെ വന്നു പിറന്നല്ലോ....

അവൻ : ഞാൻ ആരെ കുട്ടി കൊടുത്തന്ന നിങ്ങൾ പറയുന്നത്...

വീണ്ടും വലിയമ്മ ദേഷ്യം വന്നു, വീണ്ടും അവനെ പലക കൊണ്ടടിച്ചു....

ചെറിയമ്മ : നീ അല്ലേടാ, ആ കുടിയിലുള്ള നായ്ക്ക് പെങ്ങന്മാരെ കുട്ടി കൊടുത്തത്...

മനോജിന് ചെറുതായിട്ട് കാര്യങ്ങൾ കത്തി... ശ്രീകലയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ തല കുനിച്ചിരുന്നു... അവനു മുഖം കൊടുക്കുന്നില്ല...

മനോജ് അവളെയും ശ്രീലക്ഷ്മിയെയും കളിച്ച കാര്യം ഇവർ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല... അങ്ങനെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കില്ല പ്രതികരണം...

ശ്രീകലക്ക് വയ്യാണ്ടായ കഥ മാത്രമേ അവൾ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളു.. അത് അവൾ ഇവന്റെ തലയിൽ കൊണ്ടിട്ടു... എന്നിട്ട് അവൾ ശീലാവതി ചമഞ്ഞു... തനിക്കിപ്പോ ഇവർ കളിയ്ക്കാൻ തരാത്തതും, കുറ്റം മുഴുവൻ അവന്റെ ആണ് എന്ന് പറഞ് കേട്ടപ്പോ അവന്റെ പിടി വിട്ടു.. അവൻ വായിൽ വന്നതെല്ലാം വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.... ശ്രീകലയോടായിട്ട്....

ഓ ഒരു ശീലാവതി വന്നേക്കുന്നു... എടി നിനക്കലായിരുന്നോ അമ്മയും ചെറിയമ്മയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്ന പോലെ ചെയ്യണം എന്നാഗ്രഹം... എന്നിട്ട് എന്നെ എരി കുട്ടി അവനെ വളച്ചെടുത്തു കളിച്ചത് നീയല്ലേ... ഞാനാണോ...... ഇപ്പൊ നീ വലിയ ശീലാവതി... ഞാൻ കുറ്റക്കാരനുമായി...

അവൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവനെ അബദ്ധം മനസ്സിലായത്...

ചെറിയമ്മയും അമ്മയും അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുന്നു... കയ്യിന്ന് പോയി എന്നവനെ മനസ്സിലായി...

ചെറിയമ്മ അവന്റെ കരണകുട്ടി നോക്കിയൊരു പൊട്ടീര് കൊടുത്തു....

തോന്നിയവാസം പറയുന്നോ....

ശ്രീകലയും അയ്യടാ എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്... എന്ത് പറയും...ഇവൻ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചു കൂവുമെന്ന് അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ വിചാരിച്ചില്ല...

അവൻ: നിങ്ങക്കൊക്കെ തോന്നിയവാസം കാണിക്കാം.. ഞാൻ പറഞ്ഞതാ കുറ്റം... ഞങ്ങൾ പലപ്പോഴും കണ്ടിട്ടുണ്ട് നിങ്ങൾ നാലു പേരും ബന്ധപെടുന്നത്...

അത്രെയും നേരം മിണ്ടാതെ അവിടെ കിടന്ന ശ്രീലക്ഷ്മി എഴുന്നേറ്റ് വന്നു അവനിട്ട് ഒന്ന് പെടച്ചു...

ചെറിയമ്മയും, വലിയമ്മയും ഒന്നും മിണ്ടാനാകാതെ അവിടെ തന്നിരുന്നു.... എന്ത് പറയാൻ...

ശ്രീലക്ഷ്മി : ഒരുമാതിരി ഉമ്പിത്തരം പറയരുതെ... നിന്നെ കാട്ടിലും മാന്യത ഉണ്ട് ആ ചെക്കനെ... തുഫ്....

ഓ ഇവിടെയെല്ലാരും മാന്യന്മാർ... ഞാൻ മാത്രം ഊമ്പൻ...