Chapter Title : മനക്കൽ ഗ്രാമം 9 [Achu Mon]

വരെ...എല്ലാവരും ഒന്ന് ക്ഷമിക്കുക... അത്രെയും പറഞ്ഞ അദ്ദേഹം ചാര് കസേരയിൽ കാണുകളടച്ചു കിടന്നു...

അച്ഛനും ബാക്കിയുള്ളവരും എന്നെ കാണാത്തതു കൊണ്ട് വളരെ ടെൻഷനിൽ ആണ്.... വാർത്ത കാട്ടു തി പോലെ പടർന്നു.. എല്ലാവരും മനക്കലേക്ക് എത്തി...

കുറച്ചു സമയത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ എല്ലാവരും മനക്കലെത്തിച്ചേർന്നു..

ബ്രെഹ്മദത്തൻ നമ്പൂതിരി എല്ലാവരോടുമായി കാര്യങ്ങൾ വിശിധികരിച്ചു പറയാൻ ആരംഭിച്ചു...

നമ്പൂതിരി: എല്ലാവര്ക്കും ഇവിടെ നടന്ന കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് അറിവുള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ അതിലേക്ക് കടക്കുന്നില്ല... ഇതിന്റെയൊക്കെ കാരണവും പരിഹാരവും ആണ് ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്നത്...

ഇതിന്റെയൊക്കെ തുടക്കം നിങ്ങളുടെ അപ്പനപ്പൂപ്പന്മാരുടെ കാലത്താണ്.. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഇവിടുത്തെ അപ്പൻ നമ്പൂതിരിയുടെ അച്ഛന്റെ കാലത്തു... അന്ന് ഇവിടുത്തെ നമ്പൂതിരി തിരിവിതാംകൂർ രാജ്യത്തിൻറെ ഈ പ്രദേശത്തെ ദിവാൻ പദവിയുള്ള ആളായിരുന്നു... ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനും അഭിവൃദ്ധിക്കും വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കേണ്ട ദിവാൻ അതിനു പകരം ബ്രിട്ടീഷ്കാരോട് ചേർന്ന് സ്വന്തം അഭിവൃദ്ധിക്കും ഉന്നമനത്തിനും വേണ്ടി എന്ത് നാറിയ പണിക്കും കുട്ടു നില്ക്കുന്ന ഒരാളായിരുന്നു.. അന്നത്തെ പല പ്രമാണിമാരും അതിനു കുട പിടിച്ചിരുന്നു...

കുട്ടത്തിൽ ഒരു പ്രമാണി : അതിപ്പോ എല്ലാടത്തും നടക്കുന്നതല്ലേ... അവരവരുടെ ഉന്നമനത്തിനു വേണ്ടി അല്ലെ എല്ലാവരും ശ്രമിക്കു...

ബ്രെഹ്മദത്തൻ നമ്പൂതിരി തലയൊന്നുഴിഞ്ഞു എന്നിട്ട് തുടർന്നു : പിടിച്ചു പറിക്കാരും കള്ളനും കൊലപാതകിയുമൊക്കെ അവരവരുടെ ഉന്നമനത്തിനു വേണ്ടിയാണ് ഇതൊക്കെ ചെയുന്നത് ... അപ്പൊ അവർ ചെയ്യുന്ന കുറ്റം കുറ്റമല്ലാതാകുന്നുണ്ടോ...

പ്രമാണി : തിരുമേനി എന്താണ് പറഞ്ഞു വരുന്നത്...

നമ്പൂതിരി : അധികാരം കൈയിൽ വന്നപ്പോൾ, അവർ ഈശ്വരനെ മറന്നു...

അന്നത്തെ കാലത്തു വേട്ടക്ക് പോകുന്ന ഒരു പതിവ് സായ്പ്പിന്മാർക്കുണ്ടായിരുന്നു, കൂടെ നാട്ടിലെ തമ്പ്രാക്കന്മാരും പോകുമായിരുന്നു.. സായ്പ്പിൻമാർ ഭക്ഷണത്തിനും വിനോദത്തിനുമാണ് വേട്ടക്ക് പോയിരുന്നെങ്കിൽ, തമ്പുരാക്കന്മാർ അഭിമാനത്തിനും വിനോദനത്തിന്നു വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു വേട്ടക്ക് പോയിരുന്നത്...

പോകെ പോകെ അതിൽ അത്ര വിനോദം തോന്നാത്ത തമ്പ്രാക്കന്മാർ മൃഗങ്ങൾക്ക് പകരം മനുഷ്യരെ വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങി... അതിനു കുറ്റവാളികൾ എന്ന മുദ്ര കുത്തിയ പാവങ്ങളെ അവർ വേട്ട മൃഗങ്ങൾ ആക്കി...

ഏതേലും തമ്പുരാനെ അപ്രീതി ഉണ്ടായല്ലോ, അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും പെണ്ണിനോട് പുതി തോന്നിട്ട് അവർ സമ്മതിക്കാതിരുനല്ലോ അവരെയും