Chapter Title : മനപ്പൂർവ്വമല്ലാതെ 2

.!

എന്റെ ദൈവമേ ഇവളുടെ എല്ലാ ഭാവവും ഒടുക്കത്തെ ഭംഗിയാണല്ലോ എന്ന് എനിയ്ക്കു തോന്നി, ഇനിയിപ്പോ അനുരാഗം അസ്ഥിയ്ക്കു പിടിച്ചോണ്ട് തോന്നണതാണോ.?

എന്തായാലും പ്രണയം ഇത്ര സുഖമുള്ള വികാരമാണെന്നു ഇപ്പോഴാണ് മനസിലായത്, ഇപ്പൊ എല്ലാത്തിനും എനിയ്ക്കു എന്തൊക്കെയോ ഭംഗി കാണാൻ സാധിക്കുന്നു, അതിപ്പോ അനു  കൂടെ ആണെങ്കിൽ പറയുകയും വേണ്ട

" ആ നിങ്ങളിങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് കിസ്മത്തിലാവുമെന്നു , ഞമ്മള് കരുതിയാ, അള്ളോ ഞാൻ ഉമ്മേമേല് നിർത്തിയത് നന്നായി, അല്ലേൽ ഓള് ഈ കാണണ വെല്ല അലമാരയും തള്ളിയിട്ടു എന്നെ കൊന്നേനെ.."  ഞാനപ്പോഴാണ് അങ്ങനെയൊക്കെ ഉള്ള അവസരങ്ങളെ പറ്റി ഓർത്തത്, ഞാൻ ചുറ്റുപാടും ഒന്ന് നോക്കി, എമണ്ടൻ അലമാരകൾ, എന്റെ ശിവനെ , ഇതെങ്ങാനും വീണാൽ , പാണ്ടിലോറി കയറിയ തവള പോലിരിക്കും

" എന്റെ പൊന്നു ഷമീറെ, നീ വെറുതെ അവൾക്കു ഓരോ ഐഡിയകൾ കൊടുക്കല്ലേ..!"  ഇതും പറഞ്ഞു ഞാൻ  വെറുതെ ചിരിച്ചു, എന്റെ കൂടെ ഷമീറും , അനുവും പങ്കുചേർന്നു

" എന്ന വൈകണ്ട, ചെലപ്പോ അവിടെ എല്ലാരും നമ്മളെ കാത്തിരിക്കാവും., സോറിട്ടോ ഷമീറെ ഞാൻ പെട്ടെന്നുള്ള ദേഷ്യത്തിൽ ചെയ്തു പോയതാ." അത്ര നേരം മൗനിയായിരുന്ന അനു പെട്ടെന്ന് എണീറ്റു , അവളുടെ കയ്യിൽ അപ്പോഴും ആ പുസ്തകം ഉണ്ടായിരുന്നു

"ആ സോറി വരവ് വെച്ചിരിക്കണു, ഇനിയും ആരെ തച്ചുകൊല്ലാനാ പെണ്ണേ ആ ബുക്കും പൊക്കി പിടിചോണ്ടു വരണേ ..?" അനുവിന്റെ കയ്യിരിക്കുന്ന ബുക്ക് കണ്ടു പെട്ടെന്ന് ഷമീർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, ഞങ്ങൾ എല്ലാരും ആ ചിരിയ്ക്കു പങ്കുചേർന്നു,

അനു ആ ബുക്ക് തിരിച്ചെടുത്തു