Chapter Title : മനപ്പൂർവ്വമല്ലാതെ 2

കണ്ടിരുന്നില്ല, ഞാൻ വേഗം എണീറ്റു, അനു  പെട്ടെന്ന് എണീറ്റ് പാവാടയെല്ലാം നേരെയിട്ടു, കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ എന്റെ കണ്ണുകൊണ്ടു അനു ഒന്നുകൂടി എന്നെ നോക്കി

" എന്തെ ഇപ്പൊ വിഷമമെല്ലാം മാറിയോ ?." അവൾ ചിരിച്ചുകൊട്നു ചോദിച്ചു, എന്നെ കൊല്ലുന്ന ആ ചിരി

ടീച്ചർ വന്നു നാടകമെല്ലാം പിന്നെയും തകൃതിയായി റിഹേഴ്സൽ നടത്തി, ഇതിനിടയിൽ ഞാനും അസാമാന്യമാം വിധം അഭിനയിച്ചു ജീവിച്ചു,.

ഇടയ്ക്കു ഓരോ ഭാഗം തെറ്റുമ്പോൾ അകെ സഹിക്കാൻ പറ്റാതെ ആയതു അനുവിന്റെ നഖം കൊണ്ടുള്ള പിച്ചലാണ്, വൈകിട്ട് ആയപ്പോഴേക്കും എന്റെ കൈ പിച്ചുകൊണ്ടു തണർത്തു ഒരു പരുവം ആയിരുന്നു,

പക്ഷെ ഈ വേദനയിലും എത്രയോ വലുതാണ് അവളെനിക്ക് തരുന്ന സ്നേഹമെന്നത് എനിയ്ക്കു ഒരു വേറെ പ്രത്യേക സുഖം തന്നെ നൽകി

അന്ന് തിരിച്ചു ഞാൻ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലെ ഇന്നലെയുണ്ടായ സംശയങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ വഴിമാറിയിരുന്നു, പതിവുപോലെ കുളിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു ടി.വി.കാണാൻ ചെന്നിരുന്ന എന്റെ കൈയിലെ പിച്ചിയ പാടുകണ്ടു എന്റെ ഡിറ്റക്റ്റീവ് ചേച്ചി കാര്യം തിരക്കി, ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ ഒരുപാട് ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവസാനം എല്ലാം തുറന്നു പറയേണ്ട വന്നു, എല്ലാം കേട്ടിരുന്നു അവൾ വെറുതെ ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു , ഈ പെണ്ണുങ്ങളുടെ മനസ്സിലിരിപ്പ് ആർക്കാണ് മനസിലാവുക , എന്തിനാ ചിരിക്കുന്നത് എന്ന എന്റെ ചോദ്യത്തിനവൾ

" നമുക്ക് നോക്കാമെടാ, കേട്ടിടത്തോളം അവൾ അസ്തിക്കാണ്, ഇനിയിപ്പോ പ്രായത്തിന്റെ എടുത്തു ചാട്ടവും ആവാം , എല്ലാം കണ്ടിരുന്നു കാണാം.."! എന്ന സാ മട്ടിലുള്ള ഒരു മറുപടിയും തന്നു.,

പിന്നീട് കലോത്സവത്തിനുള്ള കട്ട പ്രാക്ടീസായിരുന്നു മൊത്തത്തിൽ, ഒറ്റയ്ക്കുള്ള