Chapter Title : മനപ്പൂർവ്വമല്ലാതെ 2

അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്,

ഞാൻ പുറത്തേയ്ക്കു തലയുമിട്ടു അങ്ങനെ ഇരുന്നു,

എനിയ്ക്കു സത്യത്തിൽ തലയ്ക്കാകെ ഒരു പെരുപ്പായിരുന്നു,

പത്തു മിനിറ്റുകൊണ്ട് കാർ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി, വണ്ടി നിർത്തിയ ഉടനെ ഞാൻ ഒരു വെറിളി പിടിച്ചവനെ പോലെ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് ഓടി, അച്ഛനും അമ്മയും എന്റെ പുറകെയും, താഴെ റിസപ്ഷനിൽ എന്റെ കൂട്ടുകാരും, ഷമീറും, ടീച്ചർമാരും നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു ,

ഞാൻ ഷമീറിനെ നോക്കി , അവനാകെ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി എന്നെ നോക്കി,

" അനു എവിടാ ." ഞാൻ ആ വാർത്ത കേട്ട് കഴിഞ്ഞു ആദ്യമായി വായ തുറന്നതു അപ്പോഴാണ്

" ഐ.സി.യു , ഒന്നാം നിലയിലാ..!" അവൻ എന്റെ ഭാവമില്ലായ്മ്മ കണ്ടു പേടിച്ചു പറഞ്ഞു,

ഞാൻ അവനെ തള്ളി മാറ്റി അങ്ങോട്ടേയ്ക്ക് ഓടി , മുറിയുടെ പുറത്തു അവളുടെ അമ്മയും അച്ഛനും ചേച്ചിയും കരഞ്ഞുകൊണ്ടു നിൽപ്പുണ്ട്, പിന്നെ കുറച്ചു ടീച്ചർമാരും,

പടികൾ ഓടിക്കയറി എത്തിയ ഞാൻ ഒരു മൂലയിലുള്ള ഐ.സി.യു കണ്ടു അൽപനേരം നിന്നു,

എനിയ്ക്കു പെട്ടെന്ന് എന്റെ തലയിലെ പെരുപ്പെല്ലാം ഒരു വേദന പോലെ കണ്ണിലേക്കു വന്നു ,

ആ വേദന അറിയാതെ എന്റെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് പുറത്തു ചാടി

" അനൂ..........!"

എന്നുറക്കെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ഐ.സി.യു.വിന്റെ വാതിലിനടുത്തേയ്ക്കു ഓടിയടുത്തു,

അപ്പോഴേക്കും എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയും , ഷമീറുമെല്ലാം  ഓടി എത്തിയിരുന്നു,

എന്റെ ഒച്ചപ്പാടും ഓടിയുള്ള വരവും കണ്ടു എല്ലാവരും ഞെട്ടി സൈഡിലേക്ക് മാറി,

ഞാൻ ഓടി ചെന്ന് ഐ.സി.യുവിന്റെ വാതിൽ  തള്ളി തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു,

അപ്പോഴേക്കും ഓടിവന്ന് സെക്യൂരിറ്റിയും , ടീച്ചർമാരും