Chapter Title : മനപ്പൂർവ്വമല്ലാതെ 2

എന്നെ അമ്മയുടെ മാറിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു

സത്യത്തിൽ എനിയ്ക്കു എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ ആയിരിന്നു.!

കരയണമെന്നുണ്ട് പക്ഷെ കരച്ചിൽ പുറത്തേയ്ക്കു വരുന്നില്ല, തലയാകെ പെരുക്കുന്നു,

ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അമ്മയുടെ മാറിലേക്ക് ഒരു മരപ്പാവ കണക്കെ കിടന്നു

" അച്ഛൻ ഇപ്പൊ വരും, അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാരനാണ് അനുവിന്റെ അച്ഛൻ  രംഗനാഥൻ അങ്കിൾ, അച്ഛൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവുന്നുണ്ട്, ഞങ്ങളും എല്ലാരും പോവുന്നുണ്ട്, സീരിയസൊന്നും ഇല്ലാന്നാ പറഞ്ഞേ , മോൻ വരുന്നുണ്ടോ..!"

അമ്മ എന്റെ തലയിൽ തടവിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഒര്കക്ഷരം മിണ്ടാതെ അമ്മയെ തള്ളി മാറ്റി ,

കട്ടിലിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ,

ഞാൻ ഇടയ്ക്കു വേച്ചു പോയപ്പോൾ എന്റെ ചേച്ചി പിടിക്കാൻ വന്നു,

ഞാൻ അവളുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റി ,

ഞാൻ വേഗം ഒരു യന്ത്രം കണക്കെ എന്റെ ഡ്രെസ്സെല്ലാം എടുത്തിട്ടു,

ഞാൻ എന്തെക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,

ഞാൻ ഡ്രെസ്സെല്ലാം ഇട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അച്ഛൻ ഒരു കാറുമായി വന്നു ,

അമ്മയും ചേച്ചിയും നേരത്തെ ഡ്രെസ്സെല്ലാം മാറ്റിയിരുന്നു,

അച്ഛൻ വന്ന പാടെ ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോയി കാറിന്റെ മുൻസീറ്റിൽ ഇരുന്നു,

ഞാൻ എന്തെക്കെയോ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു,

ഇത് കണ്ടു എന്റെ ചേച്ചി പെട്ടെന്ന് പൊട്ടി കരഞ്ഞു , 'അമ്മ അവളെ ശാസിച്ചു, ഞാൻ കാറിന്റെ വിൻഡോയിലൂടെ  അവളെ ഒന്നു നോക്കുക മാത്രം ചെയ്തു, അച്ഛൻ വന്നു എന്റെ അടുത്തിരുന്നു,

അമ്മയും ചേച്ചിയും പുറകിലായി ഇരുന്നു, കാർ  അതിവേഗം ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പാഞ്ഞു,

അച്ഛൻ മെല്ലെ എന്റെ തലയിൽ തടവി, ആദ്യമായാണ് അച്ഛൻ