Chapter Title : മനയ്ക്കലെ തമ്പ്രാട്ടി 1 [കർഷകൻ]

പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു ഊഞ്ഞാലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് നോക്കിയപ്പോ ഒരു വെളുത്തു മീശയൊന്നുമില്ലാത്ത മുടിയൊക്കെ നരച്ച നല്ല നീളൻ പൂണൂൽ ഇട്ട് വെള്ള മുണ്ടുമെടുത്തു നല്ല ആഢ്യത്തമുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ. എന്നെ നോക്കി ഒന്നും ചിരിച്ചു. സംസ്‌കൃതം പഠനത്തിന് വന്നതാണ് ല്ലേ ! എന്താ പേര്? ഞാൻ പേര് പറഞ്ഞു. ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കൈ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു നേരെ അങ്ങട് പൊയ്ക്കോളൂ അധ്യാപിക അവിടെ കാണും. ഞാൻ മെല്ലെ ചെന്നപ്പോൾ ആ വല്യ വീടിന്റെ പൂമുഘത് ഒരു ചാരു കസേരയിൽ പുസ്തകം മുഖത്തോട് ചേർത്തു വെള്ള സെറ്റ് സാരിയും ചാണക പച്ച നിറമുള്ള ബ്ലൗസും ഇട്ടുകൊണ്ടിരു വല്ല്യ ശരീരമുള്ള സ്ത്രീ രൂപം. കാലുകൾ നല്ല വെളുത്ത നിറം അല്പം ചുളിവുകൾ മേലേക്ക് മെല്ലെ നോക്കിയപ്പോൾ ഇടതുവശത്തെ നല്ല വെളുത്ത തുടുത്ത വയറിന്റെ കുറച്ച് ഭാഗം കാണാം, കൈകൾക്ക് ഇടയിലൂടെ മുലയുടെ കുറച്ച് ഭാഗം പുറത്തോട്ട് തള്ളി നിൽക്കുന്നു. കൈ ആണെങ്കിലോ നല്ല വെളുത്തുരുണ്ട വല്ലാത്ത ചന്തം. അറിയാതെ നിന്ന് നോക്കിപ്പോയി. അവരുടെ മുഖം മാത്രം കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല. മാധവിക്കുട്ടിയുടെ മുഖം ആ പുസ്തകം നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു. എന്റെ കഥ. അതാണ്‌ അവർ വായിക്കുന്നത്. കുറച്ച് ഭയത്തോടെ ഒന്ന് മുരടനക്കി പുസ്തകം മെല്ലെ നീക്കി തംബുരാട്ടി എന്നെയൊന്നു നോക്കി. ഞാൻ ആ മുഖം ആദ്യമായി കണ്ടു. വട്ട മുഖം വലിയ കണ്ണുകൾ നെറ്റിയിൽ ചന്ദന കുറി , നീണ്ട മൂക്ക് നല്ല തുടുത്ത കവിൾ തടം അഴകൊത്ത ചുണ്ടുകൾ.. എല്ലാം കണ്ട് അന്തം വിട്ടു നിൽക്കുന്ന എന്നെ കണ്ണട