Chapter Title : മനയ്ക്കലെ വിശേഷങ്ങൾ 10 [ Anu ]

ഓർത്തിട്ടല്ല തന്നെ ഓർത്തിട്ട.താൻ വിഷമിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടാ.. പിന്നെ ലക്ഷ്മിക്കു പറയാതെ തന്നെ മനസിലായി കാണുമല്ലോ.. ഇത്രയൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്തു തന്നത് ഞാൻ എന്തേലും കണ്ടു കൊണ്ട് ആയിരിക്കും എന്ന് അല്ല അത് ഞാൻ അന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞതല്ലേ താൻ അന്ന് സമ്മതിച്ചതും ആണ് ലക്ഷ്മി കേൾക്കുന്നുണ്ടോ പറയുന്നത്"

അവൻ ഒന്ന് അവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു..

""മ്മ്മ്മ്""

അവൾ ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു...

""മ്മ്.. അപ്പൊ എങ്ങനെയ ലക്ഷ്മി എന്റെ കോട്ടേയ്സ് ഉണ്ട് അപ്പുറത്തു അവിടെ കുറച്ചു നേരം ഇരുന്നിട്ടൊക്കെ വീട്ടിൽ പോയ പോരെ.. എന്താ വേണ്ടത് ലക്ഷ്മി പറ."

അവൻ ഒന്ന് കൂടി ചോദിച്ചു...

"സാറ് പറയും പോലെ"

അവൾ തല തായ്‌തി കൊണ്ടു തന്നെ അതിനു മറുപടി കൊടുത്തു...

അവളുടെ സമ്മതം കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ സമയം കളയാതെ മെല്ലെ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ അവൻ അവളുടെ പിറകിലൂടെ നടന്നു കൊണ്ട് അവളുടെ പുറത്തു കൂടെ രണ്ടു ഷോൾഡറിലും കൈ വെച്ചു...

"താൻ പേടിക്കേണ്ട ലക്ഷ്മി.. തന്റെ മോനു ഇനി സുഖമായി ഉറങ്ങാം ആരും ശല്യം ചെയ്യില്ല.. മോന്റെ അമ്മ മനസറിഞ്ഞു എനിക്ക് ഒന്ന് നിന്ന് തന്നാൽ മാത്രം മതി ഇ ലക്ഷ്മികുട്ടിയെ ഇന്ന് ഞാൻ ഒന്ന് എടുക്കുവാട്ടോ"

തന്റെ മോനെ രക്ഷിക്കാൻ വേറെ വഴിയൊന്നും ഇല്ലെന്നു കണ്ട ലക്ഷ്മി കണ്ണു തുടച്ചു കൊണ്ട് ഒന്ന് എതിർക്കാൻ പോലും പറ്റാതെ തല തായ്‌തി ഇരുന്നു...

അവളുടെ പുറം കഴുത്തിലെ സാരി മെല്ലെ കൈ കോണ്ട് കുറച്ചു മാറ്റി അവളുടെ ചന്തിയോളം മുട്ടി നിൽക്കുന്ന മുടിയെ മെല്ലെ ഒന്ന് എടുത്തു അതിന്റെ വല്ലാത്ത സുഗന്ധം മെല്ലെ മുക്കിലേക്കു വലിച്ച് കയറ്റി അവളുടെ ആ സുഗന്ധം അവനിലെ കാമത്തെ ഉണർത്തുന്നത് ആയിരുന്നു.....

ആ മുടിയിയകളെ അവളുടെ ഷോൾഡറിൽ കൂടി അവളുടെ മുൻ ഭാഗത്തേക്കു മെല്ലെ മാറ്റി വെച്ചു.. അവളുടെ ചൂട് കൊണ്ടു പേടി കൊണ്ടും വിയർത്തു ഒലികുന്ന അവളുടെ കഴുത്തിനു പുറത്തു അവൻ അമർത്തി ഒന്നു ചുംബിച്ചു...

""സർ.. മ്മ് വേണ്ട.. സർ"

ചെയുന്നത് തെറ്റാണെന്നുള്ള കുറ്റബോധം കോണ്ട് അവൾ