Chapter Title : മനയ്ക്കലെ വിശേഷങ്ങൾ 10 [ Anu ]

അവനു തോന്നി..

"താൻ ഇരിക്ക്"

മായയെ നോക്കി കൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു...

അവൾ മെല്ലെ വിറച്ചു കൊണ്ട് ആ കസേരയിൽ ഇരുന്നു..

അവളുടെ ചുവന്ന ചെറിപഴം പോലുള്ള വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടിലേക്കും പതിയെ വിയർപ്പു തുള്ളികൾ ഇറങ്ങി ചെല്ലുന്ന അവളുടെ കഴുത്തിലേക്കും അവളുടെ മുഴുത്തു ഉരുണ്ട ആരും കൊതിക്കുന്ന മുലകളിലേക്കും അവൻ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ടു ഒന്ന് വായിലെ ഉമിനീര് ഇറക്കി...

"എന്താ തന്റെ പേര്"

തല കുനിച്ചു ഇരിക്കുന്ന മായയോട് അവൻ ചോദിച്ചു...

""മായ""

"ഇവിടുത്തെ ആരാ"

"ഇവിടുത്തെ മനുവിന്റെ ഭാര്യ ആണ്"

അവൾ വിറച്ചു കോണ്ട് മറുപടി കൊടുത്തു..

"'അപ്പൊ മായേ മായ എന്തിനാ ഇന്നലെ അവനെ കാണാൻ വേണ്ടി പുറത്തു വന്നത് അവനുമായിട്ട് എന്താ മായയ്ക്കു ബന്ധം"

അത് പറഞ്ഞതും എല്ലാം ഇവർ അറിഞ്ഞോ എന്ന് വിചാരിച്ചു പേടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ എന്തോ കരയാനുള്ള അവസ്ഥയിൽ എത്തി..

ഒന്ന് വെറുതെ എറിഞ്ഞു നോക്കിയത് ആണെങ്കിലും ഇതു കണ്ടപ്പോൾ താൻ അന്വേഷിക്കുന്ന വെക്തി മായ തന്നെ ആണെന്ന് അവനു ബോധ്യമായി..

"മായ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ നിനക്കും രതീഷിനും തമ്മിൽ എന്താ ബന്ധം എന്ന്"

അവന്റെ പേരും കൂടെ അയാൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ശരിക്കും കരഞ്ഞു പോയി..

അയാളോട് എന്തു മറുപടി പറയണം എന്നറിയാതെ അവൾ പേടിച്ചു വിങ്ങി..

"അപ്പൊ മായയും അവനും ചേർന്നു ആണല്ലേ ദാമുവിനെ കൊന്നത് അയാളെ കൊല്ലാൻ മാത്രം നിങ്ങൾക്കു എന്താ അയാളോട് ഇത്ര ദേഷ്യം ."

അയാളുടെ വാക്കുകൾ ഗൗരവത്തിൽ ആയപ്പോൾ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ തീ കോരിയിട്ട പോലെ തോന്നി..

"ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ നിങ്ങളുടെ വേണ്ടാത്ത എന്തെങ്കിലും കണ്ടോ അയാള് അത് പുറത്തു അറിയാതിരിക്കാൻ ആണോ നിങ്ങൾ അയാളെ തീർത്തത് മറുപടി വേഗത്തിൽ പറയുന്നതാ മായയ്‌കും എനിക്കും നല്ലത് സ്റ്റേഷനിൽ പോയ ചോദ്യത്തിന്റെ സ്വഭാവം മാറും അത് വേണോ അതോ എന്താ നടന്നതെന്നു സത്യം പറയുന്നോ"

അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾക്കു മുന്നിൽ കൈ കൂപ്പി..

"എന്റെ പൊന്നു മോളാണെ ഞാൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല സാറെ ഇന്നലെ അയാള് എന്നെ ഭീഷണി