Chapter Title : മനയ്ക്കലെ വിശേഷങ്ങൾ 10 [ Anu ]

വാ വത്സല""

മോഹനൻ വത്സലനെയും കൂട്ടി നേരെ രാധാകൃഷ്ണന്റെ വീട്ടിലേക്കു നടന്നു...

സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയ മായയെ ഷീല ജോൺസന്റെ വാക്ക് കേട്ടു ജോൺസന്റെ ക്യാബിനിലേക്കു കൊണ്ട് ഇരുത്തി..

ഷീല പുറത്തേക്കു പോയി...

ജോൺസൺ വന്നു ആ കസേരയിൽ ഇരുന്നു...

"അപ്പൊ എങ്ങനെയാ മായേ എല്ലാം സമ്മതിച്ച സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ ചാർജ് ഷീറ്റ് എഴുതട്ടെ.. വേറെ ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലല്ലോ നീയും അവനും കൂടെ അല്ലെ ഇതു ചെയ്തത് വേറെ ആരും ഇല്ലല്ലോ"

അവളെ നോക്കി അവൻ ഇതു പറഞ്ഞപ്പോൾ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ അവൾ അവനു മുന്നിൽ കൈ കൂപ്പി നിന്നു..

സർ.. ദൈവത്തെ ഓർത്ത് ഞാൻ പറയുന്നത് വിശ്വസിക്കണം ഞാൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല എനിക്ക് എന്റെ മോളും ഭർത്താവുമാ എന്റെ ലോകം ഞാൻ അങ്ങനെ തെറ്റു ചെയ്യില്ല""

അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അവനോടു കേണു..

"ഡീ.. പുന്നാര മോളെ എന്നിട്ട് ആണല്ലോടി പാതിരാത്രി വേറെ ഒരുത്തനു കാലകത്തി കൊടുത്തത് എന്നെ കൊണ്ട് നീ പറയിപ്പിക്കല്ലേ അവളൊരു പതിവ്രത.. അവനും നീയും കൂടെ പണിയുന്നത് കണ്ട ദേഷ്യം അല്ലേടി നീങ്ങള് ആ കിളവനോട് തീർത്തത്.. എന്നിട്ട് അവളുടെ ഒരു കരച്ചില്"

അവൻ ദേഷ്യപെട്ടു കോണ്ട് പറഞ്ഞു...

"സാറെ എന്നെ ഒന്ന് മനസിലാകൂ ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല സർ എന്റെ മോള് അവിടെ എന്നെ നോക്കി കരയുവായിരിക്കും പ്ലീസ് സർ എന്നെ വിടണം"

അവൾ വീണ്ടും അപേക്ഷിച്ചു..

"ശരി ഓക്കേ നിന്നെ ഞാൻ മനസിലാക്കാം ഞാൻ കേസ് ആകുന്നില്ല ഞാൻ വിടാം തന്നെ കണ്ടിട്ട് എന്തോ എനിക്ക് ഒരു പാവം തോന്നുന്നു"

അത് കേട്ടപാടെ ശ്വാസം നേരെ വീണ പോലെ മായ അയാൾക്കു നേരെ കൈ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് കൂപ്പി..

"പക്ഷെ എനിക്ക് എന്തു പ്രയോജനം തന്നെ വിട്ടിട്ടു എനിക്ക് എന്തു കിട്ടാനാ.. എനിക്കും വേണ്ടേ എന്തേലും കാര്യം"

അവൾക്കു അവൻ പറഞ്ഞതിന്റെ ഉദ്ദേശം മനസിലായില്ല..

"സർ എന്റെ കൈയിൽ തരാൻ ആയിട്ടു ഒന്നുമില്ല സർ ഞാൻ എന്താ തരുക സാറിന്റെ നല്ല മനസിന്‌ പുണ്യം കിട്ടും ഞാൻ പൊയ്ക്കോട്ടേ