Chapter Title : മനയ്ക്കലെ വിശേഷങ്ങൾ 12 [ Anu ]

കഴിഞ്ഞു അവർ ക്ഷിണിച്ചു ഉറങ്ങിയിരുന്നു..

മെല്ലെ നടന്നു മൃദൂലയുടെ മുറിയിലൂടെ വാതിലിനു ഇടയിൽ ഉള്ള ചെറിയ ഓട്ടയിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ മൃദുലയും ഉറക്കമാണ് മഹേഷിനെ കാണാനും ഇല്ല.. എവിടേലും പോയി കാണും എന്നു അവൻ വിചാരിച്ചു...

"നാശം ഇ തണുപ്പിന് ഒന്നിനും മൂഡ് ഇല്ലേ ഇതൊക്കെ എന്തു മനുഷ്യരാ ഈശ്വര എറിയാൻ അറിയുന്നവന്റെ കൈയിൽ ഇപ്പൊ വടി മാത്രേ ഉള്ളു"

അവൻ പിറു പിറുത്തു കൊണ്ട് മെല്ലെ നടന്നു കാവ്യയുടെ മുറിയുടെ അടുത്തെത്തി..

വാതിലിന് ഒരു ധ്വാരം പോലും കാണുന്നുമില്ല അല്ല അല്ലെങ്കിലും അവളു ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ ആരു വരാനാ എന്ന് വിചാരിച്ചു നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ അവന്റെ ചെവിയിൽ ആ മുറിയിൽ നിന്നു തന്നെ ഒരു ഞെരക്കം കേട്ടു..

"ഏഹ്.. ഇതാരാടാ ഇതിനകത്തു വേറെ ഒരാള്"

അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ എങ്ങനെയോയൊക്കെയോ ഒരു ധ്വാരം കണ്ടെത്തി.. പഴയ വിടായതു കൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാ വാതിലുകളും ചിതൽ അരിച്ചു ദ്വാരം ഉണ്ടായിരുന്നു..

അതിലുടെ എത്തി നോക്കിയ അവന്റെ കൈ കാലുകൾ ആ കാഴ്ച കണ്ടു തരിച്ചു പോയി..

മഹേഷ്‌ ഇതാ സ്വന്തം ചേച്ചി കാവ്യയുടെ കൂടെ കിടക്കുന്നു..

കാവ്യ എന്തോ പറയുന്നുണ്ട് പതുകെ ആയതു കൊണ്ട് രഘു ഒന്നു ശ്രദ്ധിച്ചു കാതോർത്തു...

"എന്റെ മഹേഷേ.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ശേഷം നമ്മള് എല്ലാം നിർത്തിയതല്ലേ എന്തിനാ ഇപ്പൊ കേറി വന്നേ മൃദൂലയൊ മറ്റോ കണ്ടു കഴിഞ്ഞാൽ നീ ഒന്നു ആലോചിച്ചു നോകിയെ ഒന്നു ഇറങ്ങി പോ"

കാവ്യ പറയുന്നത് രഘു ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ടു..

"അങ്ങനെ അല്ലെടി പറ്റണില്ല എനിക്ക് നമ്മള് പണ്ടൊക്കെ നമ്മള് ചെയ്തതല്ലേ നീ അല്ലെ എന്നെകൊണ്ട് ഓരോന്ന് ചെയ്യിപ്പിച്ചു എന്നെ പ്രാന്തൻ ആക്കിയത് അനിയൻ ആണെന്ന് പോലും അന്ന് ഓർക്കാതെ ഇപ്പൊ തെറ്റാണെന്നു അറിയാം ഇതൊക്കെ.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു നീ പോയപ്പോ എന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഒരു ജീവിതം എനിക്കും ആയപ്പോൾ ഞാൻ എല്ലാം മറന്നതാ പക്ഷെ ഇപ്പൊ നിന്നെ എന്നും ഇങ്ങനെ ഇങ്ങനെ കണ്ടോണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ ആ പഴയതൊക്കെ ഓർമ വരുന്നു എനിക്ക് പറ്റണില്ലടി എനിക്ക് ചെയ്യാൻ തോന്നുന്നു കുറച്ചു ദിവസായി