Chapter Title : മനയ്ക്കലെ വിശേഷങ്ങൾ 14 [ Anu ]

തന്നെ ഓർമിപ്പിച്ചല്ലോ എന്നോർത്ത് മൃദുലയ്ക്കു ഉള്ളിൽ നല്ല ദേഷ്യം തോന്നി..

"ഏയ്യ്.. അത് ദൈവം തരേണ്ടതല്ലേ രഘുവേട്ട നമ്മള് ശ്രമിച്ചാലും മുകളിൽ ഉള്ളവൻ കനിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ എന്ത് ചെയ്യാനാ"

മനസ്സിൽ ദേഷ്യം മുഖത്തു കാണിക്കാതെ ഒരു സങ്കട ഭാവത്തോടെ മൃദൂല പറഞ്ഞു...

മുകളിൽ ഉള്ളവൻ അല്ല മോളെ തായെ ഉള്ളവൻ കനിഞ്ഞാൽ പെട്ടന്ന് ഉണ്ടാവും ആ പൊട്ടൻ മഹേഷിന് അതിനുള്ള കഴിവ് ഇല്ലാത്തോണ്ടല്ലേ ഞാൻ ആയിരുന്നേൽ കാണായിരുന്നു..

അവളുടെ ശരീരം അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് രഘു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു...

"എന്താ രഘുവേട്ട ചിന്തിക്കണേ"

രഘുവിന്റെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ മൃദുല എന്താന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി ചോദിച്ചു..

"ഏയ്യ് ഒന്നുമില്ല ഡീ നിന്റെ അവസ്ഥ ഓർത്തു പോയതാ നിനക്കും കാണില്ലേ ഒരു കുഞ്ഞി കാലു കാണാൻ ഉള്ള ആഗ്രഹം ഒരു വാവ നിനക്കും വേണ്ടേ"

രഘു ചുമ്മാ ഒന്ന് അവളുടെ മനസ്സറിയാൻ എറിഞ്ഞു നോക്കി...

"ആഗ്രഹമൊക്കെയുണ്ട് രഘുവേട്ട നമ്മളെ കൊണ്ട് എന്തു ചെയ്യാൻ പറ്റും വിധിച്ചാൽ അല്ലെ എല്ലാം നടക്കു കാത്തിരിക്കുവ ദൈവം എന്റെ സങ്കടം കാണാതെ ഇരിക്കില്ല"

മൃദൂല ഒന്ന് പരിതപിച്ചു..

"അതെ മോളെ മൃദൂലെ ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ നമ്മുടെ രമണി ചേച്ചി ഉണ്ടല്ലോ തള്ള ആളു ഒരു വെടക്ക് ആണെങ്കിലും പണ്ടത്തെ നല്ലൊരു വൈദ്യര് കൂടിയ കുട്ടികളെ ഉണ്ടാവില്ലെന്നു പറഞ്ഞ പല സ്ത്രീകൾക്കും ഇ രമണി ചേച്ചി എന്തൊക്കെയോ മരുന്ന് ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തിട്ടു കുഞ്ഞു ഉണ്ടായ കഥകൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട് അതൊന്നു പരീക്ഷിച്ചു നോക്കിയാലോ മോളെ ചിലപ്പോ ഭാഗ്യം കടാക്ഷിച്ചാലോ ഞാൻ രമണി ചേച്ചിയോട് കാര്യം