Chapter Title : മനയ്ക്കലെ വിശേഷങ്ങൾ 15 [ Anu ]

ഉള്ളിൽ നല്ല ദേഷ്യം വന്നു...

"അതെന്താ അമ്മാവാ എനിക്ക് നടുവേദന വന്ന ഏട്ടൻ ഇത്ര കഷ്ടത്തിലാവാൻ"

മായ ഒന്ന് അയാളെ തുറിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

"അതല്ല മോളെ മോൾക്ക് ചെറിയ പ്രായമല്ലേ ആയുള്ളൂ ഇനിയും മീനുട്ടിയെ പോലെ മക്കളൊക്കെ വേണ്ടേ അപ്പൊ പിന്നെ മോളുടെ നടുവേദന മനുവിന് ഒരു തടസം ആവില്ലെന്നു പറഞ്ഞതാ അമ്മാവൻ"

അവളുടെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ ചെറിയ ഒരു പേടിയോടെ രാഘവൻ മറുപടി കൊടുത്തു..

"ഓ അങ്ങനെ അതോർത്തു അമ്മാവൻ വേവലാതി പെടേണ്ട ആ കാര്യത്തിൽ എന്റെ മനുവേട്ടൻ അടിപൊളിയാ പുള്ളിക്കാരൻ നന്നായി പണി എടുത്തോളും കേട്ടോ അമ്മാവാ"

മായ അയാളുടെ മുഖത്തു നോക്കി ഒന്ന് ആക്കി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചിരിച്ചു...

"ആണല്ലേ അങ്ങനെ ആവണം മോളെ ആണുങ്ങൾ ആയാൽ മനു ഒരു ആൺകുട്ടിയ എനിക്ക് അറിയുന്നതല്ലേ അവനെ"

അവളുടെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ രാഘവൻ ശരിക്കും ചമ്മി പോയി...

"മ്മ് ആയിക്കോട്ടെ അല്ല അമ്മാവൻ തറവാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോണില്ലേ പോകുവാന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട്"

മായ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് ഒന്ന് അന്വേഷിച്ചു...

"ഞാൻ ഇനി തനിച്ചു അങ്ങോട്ട്‌ പോയിട്ട് എന്തു ചെയ്യാനാ മായ മോളെ എന്റെ ഒരു പുത്രൻ ഇല്ലേ രഘു ആയിരം വട്ടം വിളിച്ചു ഞാൻ അവനെ പോകാന്നും പറഞ്ഞിട്ടു എന്തു ചെയ്യാനാ അവനു ഒരു അനക്കം പോലുമില്ല എന്നെകൊണ്ട് അവിടെ പോയ ഒറ്റയ്ക്കു കുട്ട്യാ കൂടത്തില്ല പണിയൊന്നും പിന്നെ ഞാൻ പോയിട്ട് എന്തു ചെയ്യാനാ അവനും കൂടെ വരട്ടെ എന്നിട്ട് പോകാം"

തോളിൽ ഇട്ട തോർത്ത്‌ എടുത്തു ഒന്ന് മുഖം തുടച്ചു കൊണ്ട് രാഘവൻ പറഞ്ഞു...

"മ്മ് രഘുവേട്ടന് എന്തേലും കാര്യം ഉണ്ടാകും അമ്മാവാ അല്ലാതെ എവിടെയും അങ്ങനെ കുറെ ദിവസം നിൽക്കില്ലല്ലോ പുള്ളി എന്തോ കാര്യം ഉണ്ട്"

രഘുവിന്റെ സ്വഭാവം കുറച്ചൊക്കെ അറിയുന്ന മായ സംശയത്തോടെ രാഘവനോട് ചോദിച്ചു...

"അതാ മോളെ ഞാനും ഓർക്കണേ അവിടെ തറവാട്ടിൽ ആയാൽ പോലും അങ്ങനെ അവനെ ഒന്നിനും കിട്ടാറില്ല പക്ഷെ ഇപ്പൊ ആണേല് ഇവിടുന്നു എങ്ങോട്ടും അനങ്ങുന്നു പോലുമില്ല അവൻ എന്തോ കാര്യമായിട്ട് പറ്റിയിട്ടുണ്ട്