Chapter Title : മനയ്ക്കലെ വിശേഷങ്ങൾ 4 [ Anu ]

എന്റെ ജീവിതം നീ എന്റെ പെണ്ണ എന്റേത് മാത്രം ഒരുത്തനും അങ്ങനെ ഇപ്പൊൾ നിന്നെ ഞാൻ ഇനി കൊടുക്കില്ല.. ഞാൻ ഇപ്പൊ പോവാം പക്ഷെ ഞാൻ നാളെ വരും രാത്രിയില് എല്ലാരും ഉറങ്ങി കഴിയുമ്പോൾ ഇല്ലത്തിന് പിറകിലോട്ട് നീ വരണം ഞാൻ അവിടെ ചായ്പ്പിൽ ഉണ്ടാകും... വന്നേ പറ്റു അല്ലെങ്കിൽ ഉടനെ മോളേം കൊണ്ടു നിനക്ക് ഇവിടുന്നു ഇറങ്ങേണ്ട സ്ഥിതി വരും മായേ.. എനിക്ക് നമ്മുടെ പഴയ കാര്യങ്ങള് എല്ലാരേയും അറിയിക്കേണ്ടി വരും അത് വേണ്ടെങ്കിൽ മായേ നാളെ പറഞ്ഞ പോലെ പിറക്കിലോട്ട് വന്നേക്കണം എനിക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറയാനുണ്ട് വന്നേ പറ്റു വന്നില്ലേൽ ഇതുപോലെ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് കേറി വരും രാത്രി കേട്ടല്ലോ പിന്നെ എന്താ സംഭവിക്കുവാന്നു അറിയാല്ലോ ...

അവൾ തിരിച്ചു എന്തെങ്കിലും പറയാൻ ഒരുങ്ങും മുൻപ് അവൻ ചുറ്റുപാടും ഒന്നു നോക്കി പുറത്തോട്ടു ഇറങ്ങിപോയി...

അവൻ പോയതും നോക്കി മായ പേടിച്ചു വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി ഞാൻ എന്തു ചെയ്യും എന്റെ കുടുംബം ജീവിതം എന്റെ മനുവേട്ടൻ എല്ലാം പോകും രതീഷേട്ടൻ പറയുന്നപോലെ നാളെ ചെന്നില്ലെങ്കിൽ എന്റെ പഴയ കഥയൊക്കെ എല്ലാവരും അറിയും പിന്നെ ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യ..ഞാൻ എന്തു ചെയ്യും അവളു ആ ചുമരിന് തന്നെ ചാരി നിന്നു ഒന്നു ദിർഗ്ഗശ്വാസമെടുത്തു ആലോചിച്ചു ...ആ വെള്ള തുള്ളികൾ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്കു എന്നപോലെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞു സ്വർണരോമങ്ങളെ വകഞ്ഞു മാറ്റി തായോട്ടേക്ക് ആ പാൽകുടങ്ങളുടെ വിടവിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി...

ആകാശത്തു കരിമേഘങ്ങൾ മാറി മറിഞ്ഞു സ്വർണ നിറത്തോടെ കിഴക്ക് വെള്ളി സൂര്യൻ ഉദിച്ചു വന്നു.. അമ്പലത്തിൽ സുപ്രഭാതം മുഴങ്ങി ... മനയ്കൽ തറവാട് ഉണർന്നു... ചൂലും എടുത്തു ഭവ്യ മുറ്റത്തേക് ഇറങ്ങി.. 'നാശം..ഇതെന്തോന്ന് കാലിതോഴുത്തോ"

കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തെ കാറ്റിലും മഴയിലും മുറ്റം നിറയെ ഇലകൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു..

"ഇ നാശം പിടിച്ച മാവ് വെട്ടികളഞ്ഞ തന്നെ മനുഷ്യന്റെ പണി കുറച്ചു കുറയും അത് എങ്ങനെയാ പണ്ടെങ്ങോ അമ്മ ഊഞ്ഞാല് കെട്ടി ഉറക്കിയ മാവ വെട്ടാൻ പാടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു നിൽകുവല്ലേ ഏട്ടന്മാര് ..എന്ന ഒട്ടു അവര് സഹായിക്കുല്ല്യ..മനുഷ്യന്റെ നടു