Chapter Title : മനയ്ക്കലെ വിശേഷങ്ങൾ 6 [ Anu ]

നിന്റെ തീരുമാനം"

അത് കേട്ട അവൻ ആകെ ഒന്നു പകച്ചു പോയി എല്ലാം ഇയാളോട് പറഞ്ഞു പോയല്ലോ എന്നുള്ള സങ്കടത്തിൽ ആയി അവൻ ഞാൻ ഒരുകാലത്തു ജീവനേക്കാൾ സ്നേഹിച്ച മായയെ മറ്റൊരുത്തനു കൂടി കാഴ്ച വെക്കാൻ അവൻറെ മനസിന്‌ പറ്റുമായിരുന്നില്ല.. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചാൽ ഇന്നവൾ മറ്റൊരുത്തന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മ അല്ലെ എന്നെ ചതിച്ചിട്ടു വേറെ ഒരുത്തനു കിടന്നു കൊടുത്തവൾ അല്ലെ തന്നോട് കാണിക്കാത്ത ഒരു സ്നേഹവും സഹതാപവും അവളോടും വേണ്ട.. എന്റെ കാര്യം കഴിഞ്ഞ പിന്നെ ഇയാള് തിന്നാലും വല്യ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല ഇയാളൊക്കെ കഴിച്ച എച്ചില് തിന്ന മതി ഇനി മനു എന്നെ ചതിച്ചവൾക്കു ഇതിലും വലിയ പണി ഇനി കൊടുക്കാൻ പറ്റില്ല ..

അവളോടുള്ള ദേഷ്യം മനസിൽ ഉറച്ചു പോയ രതീഷ് അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു..

"എന്താ നിന്റെ തീരുമാനം ആളെ വിളിക്കണോ അതോ ഞാൻ പറഞ്ഞപോലെ കേൾക്കുന്നോ"

ദാമു ഒന്നുകൂടെ ചോദിച്ചു...

"വേണ്ട.. ചേട്ടൻ പറഞ്ഞപോലെ തന്നെ.. എന്റെ ആവിശ്യം കഴിഞ്ഞാൽ ചേട്ടന് എന്തു വേണമെങ്കിലും ചെയാം ഞാൻ ഒന്നും പറയില്ല സമ്മതം"

അത് കേട്ട ദാമുവിനു വളരെ സന്തോഷമായി..

"എന്ന സമയം കളയണ്ട നീ ചെന്നു അവളെ വിളിക്കു പിന്നെ അവളെ കൂട്ടി ചായ്‌പ്പിലേക്കു വന്ന മതി അവളു എന്നെ കാണില്ല നിങ്ങളുടെ ആവിശ്യം കഴിഞ്ഞു പിന്നെ എന്താ ചെയേണ്ടത് എന്ന് നമ്മുക്ക് നോക്കാം.അതിനൊക്കെ വഴി ഉണ്ട് നീ കേറി ചെല്ല്"

"മ്മ്.. ശരി "

ദാമുവിൻറെ വാക്ക് കേട്ടു അവൻ ശബ്‌ദം മെല്ലെ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി പിറകിൽ നിന്നും അതും നോക്കി ദാമു മനസുകൊണ്ട് ഒരു വഷളൻ ചിരി ചിരിച്ചു.... പുറത്തു മഴയയുടെയും ഇടിയുടെയും ശക്തി കൂടി...

ഒന്നിൽ തുടങ്ങിയ മനുവും മീരയും അപ്പോയെക്കും 4 ബോട്ടിൽ ബിയർ അകത്താക്കിയിരുന്നു ...

ആകെ ആടിയുലഞ്ഞു..ഉന്മാദലഹരിയിൽ