Chapter Title : മനയ്ക്കലെ വിശേഷങ്ങൾ 6 [ Anu ]

കാര്യം തന്നെ ഏട്ടൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭവ്യ ആകെ സങ്കടത്തിൽ ആയി.. മുഖം തായ്‌തി എന്തു മറുപടി പറയണം എന്നറിയാതെ അവൾ നിന്നു..

"ഏട്ടൻ ചോദിച്ചത് മോള് കേട്ടില്ലെന്നുണ്ടോ.. എന്താ മറുപടി പറയാതെ..ഇനി ഏട്ടന്മാര് മരിച്ചാലും മോൾക്ക് ഒന്നും ഇല്ല്യാന്നാണോ അങ്ങനെ ആണോ മനസില് അതാണെങ്കിലും പറഞ്ഞോട്ടോ.. ഏട്ടന്മാരെകാളും വലുതാണ് മോൾക്ക് അവനെങ്കിൽ അങ്ങനെ ആവട്ടെ.ഇനി എന്താ ചെയെണ്ടേതെന്നു ഏട്ടന് അറിയാം"

മോഹനൻ സങ്കടപ്പെട്ടു എഴുന്നേൽക്കാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ ഭവ്യ പെട്ടന്ന് കരഞ്ഞു കൊണ്ട് മോഹനന്റെ കാലിൽ വീണു...

ഏട്ടാ.. എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല ഏട്ടാ അവനെ മറക്കാൻ ജീവൻ പോയാലും അവനില്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റില്ല ഏട്ടാ.. എന്നോട് ക്ഷമിക്കു ഏട്ടാ.. ഏട്ടന്റെ പെങ്ങളുട്ടി തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല ഏട്ടാ.ഏട്ടന്മാരുടെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ ഞാൻ പോവില്ല ഏട്ടാ അവന്റെ കൂടെ പക്ഷെ വേറെ ഒരാളെ എനിക്ക് കെട്ടാൻ പറ്റില്ല ഏട്ടാ അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ പോലും ആവില്ല അവന്റെ കൂടെ അല്ലാതെ ജീവിക്കില്ല ഞാൻ ഏട്ടന്മാര് സമ്മതിക്കും വരെ ഞാൻ നില്കും പക്ഷെ എനിക്ക് എന്റെ ഏട്ടന്മാരെ എന്നും ഇങ്ങനെ കാണണം എനിക്കും നിങ്ങളും വേണം അവനും വേണം എന്നെ ഒന്നു മനസിലാകൂ ഏട്ടാ."

അവളു കാല് പിടിച്ചു പൊട്ടികരഞ്ഞപ്പോൾ എന്തോ മോഹനന്റെ കണ്ണും നിറഞ്ഞു പോയി...

അയാൾ ഒന്നു അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.. ആ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു..

"മോളെ.. ഏട്ടന് എന്നും നി സന്തോഷമായിട്ട് ഇരിക്കുന്നത് കാണാനാ ഇഷ്ടം പക്ഷെ ഇ കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് നിന്റെ സന്തോഷത്തിനു കൂടെ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല മോളെ..എന്റെ മോള് അവനെ മറന്നേക്കൂ ഏട്ടന് വേറെ ഒന്നും പറയാൻ