Chapter Title : മന്ദാരക്കനവ് 10 [Aegon Targaryen]

അതുകൊണ്ടാണോ എന്നോട് അവിടെ നോക്കരുത് തൊടരുത് എന്നൊക്കെ രാവിലെ പറഞ്ഞത്…?” ആര്യൻ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ഉം…” അതിനും ഒരു മൂളൽ മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി.

“അതെന്താ…?” ആര്യൻ അതിൻ്റെ കാരണം തിരക്കി.

“അവിടെ ഒരുപാടുണ്ടായിരുന്നു…വൃത്തിയല്ലായിരുന്നു…” ശാലിനി ഉത്തരം നൽകി.

“അതുകൊണ്ട്…?”

“ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കിലോ…?” അവൾ ചോദിച്ചു.

“ആർക്ക് എനിക്കോ…?” ചോദ്യങ്ങൾക്ക് പുറകെ ചോദ്യങ്ങളുമായി വീണ്ടും ആര്യൻ.

“ഉം…”

“ഞാൻ മുൻപ് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ചേച്ചിയുടെ സ്വഭാവത്തിലോ ശരീരത്തിലോ ഒരു കാര്യം പോലും എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്തതായിട്ട് ഇല്ലെന്ന്…ചേച്ചീടെ വിയർപ്പ് മണം പോലും എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണെന്ന് അറിഞ്ഞൂടെ…” ആര്യൻ വ്യക്തമാക്കി.

“എന്നാലും…” ശാലിനി ഒരു ചോദ്യചിഹ്നം പോലെ പറഞ്ഞുനിർത്തി.

“ഒരു എന്നാലുമില്ല…” അവൻ പറഞ്ഞു.

ശാലിനി നാണം കലർന്ന ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ മുഖം കുനിച്ച് നിന്നു.

“എന്നിട്ട് ഇപ്പോ ശരിക്കും വൃത്തി ആക്കിയോ…?” ആര്യൻ തന്നെ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

“ഉം…” അവൾ പിന്നെയും മൂളി.

“അപ്പൊ ഇനി എനിക്ക് കാണാലോ…?”

“പോടാ…” അവൾ ചിണുങ്ങി.

“എന്തേ…?”

“എനിക്ക് നാണമാ…”

“ഞാൻ കാണുന്നതിലോ…?”

“ഉം…”

“രാവിലെ എൻ്റേത് കാണിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ നാണിച്ചില്ലല്ലോ…?” ആര്യൻ ചോദിച്ചു.

“അതിന് നീ ഒന്നും കാണിച്ചില്ലല്ലോ…” ശാലിനി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

“ഓഹ്…അത് ശരിയാണല്ലോ…ശരി എങ്കിൽ കാണുന്നില്ല…പക്ഷേ തോടാമല്ലോ…?” ആര്യൻ ചിരിച്ചു.

“പോടാ…” അതിനും അവൾ ചിണുങ്ങി.

“എന്താ ഞാൻ തൊടീച്ചില്ലെന്ന് പറയാൻ പറ്റുമോ…?”

ശാലിനി ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു.

“തൊട്ടോട്ടേ…?” അവൻ അവളുടെ അനുവാദത്തിനായി കാത്തു നിന്നു.

“എന്തിനാ…?” ശാലിനി ചോദിച്ചു.

“എല്ലാം വൃത്തിയായിട്ട് വടിച്ചിട്ടുണ്ടോന്ന് അറിയാൻ…”

“അറിഞ്ഞിട്ട്…?”

“അത് അറിഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞിട്ട് പറഞ്ഞാൽ പോരേ…?”